ऋग्वेद · सूक्त 8.56

8.56.1

प्रति॑ ते दस्यवे वृक॒ राधो॑ अद॒र्श्यह्र॑यम् ।
द्यौर्न प्र॑थि॒ना शवः॑ ॥

हे वृका, दस्यूसाठी तुझे दान दिसले; अजेय ते बल विस्तीर्ण आकाशासारखे प्रकट होते.

दश॒ मह्यं॑ पौतक्र॒तः स॒हस्रा॒ दस्य॑वे॒ वृकः॑ ।
नित्या॑द्रा॒यो अ॑मंहत ॥

पौतक्रतूचे दहा सहस्र मला; दस्यूसाठी वृकाने शाश्वत धनातून दिले.

श॒तं मे॑ गर्द॒भानां॑ श॒तमूर्णा॑वतीनाम् ।
श॒तं दा॒साँ अति॒ स्रजः॑ ॥

माझ्यासाठी शंभर गाढवे, शंभर लोकरीच्या मेंढ्या; शंभर दास आणि माळा.

तत्रो॒ अपि॒ प्राणी॑यत पू॒तक्र॑तायै॒ व्य॑क्ता ।
अश्वा॑ना॒मिन्न यू॒थ्या॑म् ॥

तेथेही ते पुढे आणले गेले; शुद्धबुद्धीसाठी प्रकट होऊन, घोड्यांच्या कळपाप्रमाणे.

अचे॑त्य॒ग्निश्चि॑कि॒तुर्ह॑व्य॒वाट्स सु॒मद्र॑थः अ॒ग्निः शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॑ ।
बृ॒हत्सूरो॑ अरोचत दि॒वि सूर्यो॑ अरोचत ॥

विवेकी अग्नी, हविर्वाहक, ओळखला गेला; सुंदर रथाचा अग्नी तेजस्वी ज्वालेने विशाल सूर्यासारखा चमकला; आकाशात सूर्य चमकला.