ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.56

8.56.1

प्रति॑ ते दस्यवे वृक॒ राधो॑ अद॒र्श्यह्र॑यम् ।
द्यौर्न प्र॑थि॒ना शवः॑ ॥

ହେ ବୃକ, ଦସ୍ୟୁ ପାଇଁ ତୁମ ଦାନ ଦେଖାଗଲା; ଅଜେୟ ସେ ବଳ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ ପରି ପ୍ରକାଶିତ।

दश॒ मह्यं॑ पौतक्र॒तः स॒हस्रा॒ दस्य॑वे॒ वृकः॑ ।
नित्या॑द्रा॒यो अ॑मंहत ॥

ପୌତକ୍ରତୁଙ୍କ ଦଶ ସହସ୍ର ମୋ ପାଇଁ; ଦସ୍ୟୁ ପାଇଁ ବୃକ ନିତ୍ୟ ଧନରୁ ଦେଲେ।

श॒तं मे॑ गर्द॒भानां॑ श॒तमूर्णा॑वतीनाम् ।
श॒तं दा॒साँ अति॒ स्रजः॑ ॥

ମୋ ପାଇଁ ଶହେ ଗଧ, ଶହେ ପଶମୀ ମେଣ୍ଢା; ଶହେ ଦାସ ଓ ମାଳା।

तत्रो॒ अपि॒ प्राणी॑यत पू॒तक्र॑तायै॒ व्य॑क्ता ।
अश्वा॑ना॒मिन्न यू॒थ्या॑म् ॥

ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଆଗକୁ ଅଣାଗଲା; ଶୁଦ୍ଧବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରକଟ ହୋଇ, ଘୋଡ଼ା ଝୁଣ୍ଡ ପରି।

अचे॑त्य॒ग्निश्चि॑कि॒तुर्ह॑व्य॒वाट्स सु॒मद्र॑थः अ॒ग्निः शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॑ ।
बृ॒हत्सूरो॑ अरोचत दि॒वि सूर्यो॑ अरोचत ॥

ବିବେକୀ ଅଗ୍ନି, ହବିର ବାହକ, ଜଣାଗଲା; ସୁନ୍ଦର ରଥର ଅଗ୍ନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାରେ ବିସ୍ତୃତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକିଲେ; ସ୍ୱର୍ଗରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚମକିଲେ।