ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.49

9.49.1

पव॑स्व वृ॒ष्टिमा सु नो॒ऽपामू॒र्मिं दि॒वस्परि॑ ।
अ॒य॒क्ष्मा बृ॑ह॒तीरिषः॑ ॥

ಓ ಸೋಮ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಳೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಅಲೆಯನ್ನು ಹರಿಸು. ನಮಗೆ ರೋಗರಹಿತವಾದ, ಮಹತ್ತಾದ ಆಹಾರರಸಗಳನ್ನು ನೀಡು.

तया॑ पवस्व॒ धार॑या॒ यया॒ गाव॑ इ॒हागम॑न् ।
जन्या॑स॒ उप॑ नो गृ॒हम् ॥

ಯಾವ ಧಾರೆಯಿಂದ ಹಸುಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವವೋ ಆ ಧಾರೆಯಿಂದ ಹರಿ. ಓ ಜನಕರೇ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಬನ್ನಿ.

घृ॒तं प॑वस्व॒ धार॑या य॒ज्ञेषु॑ देव॒वीत॑मः ।
अ॒स्मभ्यं॑ वृ॒ष्टिमा प॑व ॥

ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾದವನೇ, ತುಪ್ಪದಂತಹ ಧಾರೆಯಿಂದ ಹರಿ. ನಮಗಾಗಿ ಮಳೆಯನ್ನು ತಂದು ಸುರಿಸು.

स न॑ ऊ॒र्जे व्य॑व्ययं॑ प॒वित्रं॑ धाव॒ धार॑या ।
दे॒वासः॑ शृ॒णव॒न्हि क॑म् ॥

ಅವನು ನಮ್ಮ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಳಿವಿಲ್ಲದ ಪವಿತ್ರ ಶೋಧಕದಲ್ಲಿ ಧಾರೆಯೊಂದಿಗೆ ಓಡಲಿ. ದೇವತೆಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೇಳಲಿ.

पव॑मानो असिष्यद॒त्रक्षां॑स्यप॒जङ्घ॑नत् ।
प्र॒त्न॒वद्रो॒चय॒न्रुचः॑ ॥

ಪವಮಾನನಾದ ಸೋಮನು ಹರಿದು, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು. ಹಿಂದಿನಂತೆ ಬೆಳಕುಗಳನ್ನು ಹೊಳೆಯಿಸಿದನು.