ऋग्वेद · सूक्त 9.49

9.49.1

पव॑स्व वृ॒ष्टिमा सु नो॒ऽपामू॒र्मिं दि॒वस्परि॑ ।
अ॒य॒क्ष्मा बृ॑ह॒तीरिषः॑ ॥

हे सोमा, आकाशातून वृष्टी आणि पाण्याची लाट वाहू दे. आमच्यासाठी निरोगी, विपुल अन्नरस प्रवाहित कर.

तया॑ पवस्व॒ धार॑या॒ यया॒ गाव॑ इ॒हागम॑न् ।
जन्या॑स॒ उप॑ नो गृ॒हम् ॥

ज्या धारेने गायी येथे येतात, त्या धारेने वाहा. हे जनकांनो, आमच्या घराकडे या.

घृ॒तं प॑वस्व॒ धार॑या य॒ज्ञेषु॑ देव॒वीत॑मः ।
अ॒स्मभ्यं॑ वृ॒ष्टिमा प॑व ॥

यज्ञांमध्ये देवांना सर्वाधिक प्रिय असलेल्या हे सोमा, तुपासारख्या धारेने वाहा. आमच्यासाठी वृष्टी आणून वर्षाव कर.

स न॑ ऊ॒र्जे व्य॑व्ययं॑ प॒वित्रं॑ धाव॒ धार॑या ।
दे॒वासः॑ शृ॒णव॒न्हि क॑म् ॥

तो आमच्या अन्नासाठी अक्षय पवित्र गाळणीतून धारेसह धावो. देव निश्चितपणे आनंदाने ऐकोत.

पव॑मानो असिष्यद॒त्रक्षां॑स्यप॒जङ्घ॑नत् ।
प्र॒त्न॒वद्रो॒चय॒न्रुचः॑ ॥

पवमान सोम वाहिला आणि राक्षसांना दूर हाकलले. पूर्वीप्रमाणे प्रकाशांना तेजस्वी केले.