ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.49

9.49.1

पव॑स्व वृ॒ष्टिमा सु नो॒ऽपामू॒र्मिं दि॒वस्परि॑ ।
अ॒य॒क्ष्मा बृ॑ह॒तीरिषः॑ ॥

ഹേ സോമാ, ആകാശത്തുനിന്ന് മഴയും ജലത്തിരമാലയും ഒഴുക്കുക. ഞങ്ങൾക്കായി രോഗരഹിതവും വിപുലവുമായ അന്നരസങ്ങൾ നൽകുക.

तया॑ पवस्व॒ धार॑या॒ यया॒ गाव॑ इ॒हागम॑न् ।
जन्या॑स॒ उप॑ नो गृ॒हम् ॥

ഏത് ധാരയാൽ പശുക്കൾ ഇവിടെ എത്തുമോ, ആ ധാരയാൽ ഒഴുകുക. ഹേ ജനകരേ, ഞങ്ങളുടെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് വരിക.

घृ॒तं प॑वस्व॒ धार॑या य॒ज्ञेषु॑ देव॒वीत॑मः ।
अ॒स्मभ्यं॑ वृ॒ष्टिमा प॑व ॥

യജ്ഞങ്ങളിൽ ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനായവനേ, നെയ്യുപോലുള്ള ധാരയാൽ ഒഴുകുക. ഞങ്ങൾക്കായി മഴ കൊണ്ടുവന്ന് വർഷിക്കുക.

स न॑ ऊ॒र्जे व्य॑व्ययं॑ प॒वित्रं॑ धाव॒ धार॑या ।
दे॒वासः॑ शृ॒णव॒न्हि क॑म् ॥

അവൻ ഞങ്ങളുടെ അന്നത്തിനായി നശിക്കാത്ത പവിത്ര അരിപ്പയിലൂടെ ധാരയോടെ ഓടട്ടെ. ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ കേൾക്കട്ടെ.

पव॑मानो असिष्यद॒त्रक्षां॑स्यप॒जङ्घ॑नत् ।
प्र॒त्न॒वद्रो॒चय॒न्रुचः॑ ॥

പവമാനനായ സോമൻ ഒഴുകി, രക്ഷസ്സുകളെ അകറ്റി. പണ്ടത്തെപ്പോലെ വെളിച്ചങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.