ఋగ్వేదం · సూక్తం 9.49

9.49.1

पव॑स्व वृ॒ष्टिमा सु नो॒ऽपामू॒र्मिं दि॒वस्परि॑ ।
अ॒य॒क्ष्मा बृ॑ह॒तीरिषः॑ ॥

ఓ సోమా, ఆకాశం నుండి వర్షాన్ని, నీటి అలను ప్రవహింపజేయి. మాకు రోగరహితమైన, గొప్ప ఆహార రసాలను ప్రసాదించు.

तया॑ पवस्व॒ धार॑या॒ यया॒ गाव॑ इ॒हागम॑न् ।
जन्या॑स॒ उप॑ नो गृ॒हम् ॥

ఏ ధారతో గోవులు ఇక్కడికి వచ్చునో, ఆ ధారతో ప్రవహించు. ఓ జనకులారా, మా ఇంటి వైపు రండి.

घृ॒तं प॑वस्व॒ धार॑या य॒ज्ञेषु॑ देव॒वीत॑मः ।
अ॒स्मभ्यं॑ वृ॒ष्टिमा प॑व ॥

యజ్ఞాలలో దేవతలకు అత్యంత ప్రియుడా, నెయ్యివంటి ధారతో ప్రవహించు. మా కోసం వర్షాన్ని తెచ్చి కురిపించు.

स न॑ ऊ॒र्जे व्य॑व्ययं॑ प॒वित्रं॑ धाव॒ धार॑या ।
दे॒वासः॑ शृ॒णव॒न्हि क॑म् ॥

అతడు మా ఆహారం కోసం నశించని పవిత్ర వడపోతలో ధారతో పరుగెత్తు. దేవతలు నిశ్చయంగా సంతోషంతో వినాలి.

पव॑मानो असिष्यद॒त्रक्षां॑स्यप॒जङ्घ॑नत् ।
प्र॒त्न॒वद्रो॒चय॒न्रुचः॑ ॥

పవమానుడైన సోముడు ప్రవహించి, రాక్షసులను తరిమివేశాడు. పురాతనంలా వెలుగులను ప్రకాశింపజేశాడు.