ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.57

9.57.1

प्र ते॒ धारा॑ अस॒श्चतो॑ दि॒वो न य॑न्ति वृ॒ष्टयः॑ ।
अच्छा॒ वाजं॑ सह॒स्रिण॑म् ॥

હે સોમ, તારી અખંડ ધારાઓ આકાશમાંથી વરસતા વરસાદના ટીપાંની જેમ વહે છે; હજારગણા બળ અને અન્ન તરફ તેઓ જાય છે.

अ॒भि प्रि॒याणि॒ काव्या॒ विश्वा॒ चक्षा॑णो अर्षति ।
हरि॑स्तुञ्जा॒न आयु॑धा ॥

પ્રિય એવાં સર્વ કાવ્યોને જોતો તે વહે છે; પીળો તેજસ્વી સોમ પોતાનાં આયુધોને ગજાવતો આગળ વધે છે.

स म॑र्मृजा॒न आ॒युभि॒रिभो॒ राजे॑व सुव्र॒तः ।
श्ये॒नो न वंसु॑ षीदति ॥

પોતાને શુદ્ધ કરતો, હાથોથી પવિત્ર થતો, સુવ્રત રાજાની જેમ, બાજની જેમ તે કળશોમાં બેસે છે.

स नो॒ विश्वा॑ दि॒वो वसू॒तो पृ॑थि॒व्या अधि॑ ।
पु॒ना॒न इ॑न्द॒वा भ॑र ॥

હે ઇન્દુ સોમ, તું પવિત્ર થતાં આકાશ અને પૃથ્વી પરથી અમારા માટે સર્વ ધન અહીં લાવ.