ऋग्वेद · सूक्त 9.57

9.57.1

प्र ते॒ धारा॑ अस॒श्चतो॑ दि॒वो न य॑न्ति वृ॒ष्टयः॑ ।
अच्छा॒ वाजं॑ सह॒स्रिण॑म् ॥

हे सोमा, तुझ्या न खंडित होणाऱ्या धारा आकाशातून कोसळणाऱ्या पावसाच्या सरींप्रमाणे वाहतात; हजारपट बल आणि अन्नाकडे त्या जातात.

अ॒भि प्रि॒याणि॒ काव्या॒ विश्वा॒ चक्षा॑णो अर्षति ।
हरि॑स्तुञ्जा॒न आयु॑धा ॥

प्रिय अशा सर्व काव्यांकडे पाहत तो वाहतो; पिवळसर तेजस्वी सोम आपली शस्त्रे निनादत पुढे जातो.

स म॑र्मृजा॒न आ॒युभि॒रिभो॒ राजे॑व सुव्र॒तः ।
श्ये॒नो न वंसु॑ षीदति ॥

स्वतःला शुद्ध करत, हातांनी पवित्र होत, सुव्रत राजाप्रमाणे, ससाण्याप्रमाणे तो कलशांत स्थिर होतो.

स नो॒ विश्वा॑ दि॒वो वसू॒तो पृ॑थि॒व्या अधि॑ ।
पु॒ना॒न इ॑न्द॒वा भ॑र ॥

हे इंदो सोमा, तू पवित्र होत आमच्यासाठी आकाश आणि पृथ्वीवरील सर्व धन येथे आण.