ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.57

9.57.1

प्र ते॒ धारा॑ अस॒श्चतो॑ दि॒वो न य॑न्ति वृ॒ष्टयः॑ ।
अच्छा॒ वाजं॑ सह॒स्रिण॑म् ॥

ହେ ସୋମ, ତୁମର ଅକ୍ଷୟ ଧାରା ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ପରି ବହେ; ସହସ୍ରଗୁଣ ବଳ ଓ ଅନ୍ନ ଆଡ଼କୁ ସେମାନେ ଯାଆନ୍ତି।

अ॒भि प्रि॒याणि॒ काव्या॒ विश्वा॒ चक्षा॑णो अर्षति ।
हरि॑स्तुञ्जा॒न आयु॑धा ॥

ପ୍ରିୟ ସମସ୍ତ କାବ୍ୟକୁ ଦେଖି ସେ ବହେ; ପୀତ ଦୀପ୍ତ ସୋମ ନିଜ ଆୟୁଧକୁ ଧ୍ୱନିତ କରି ଆଗକୁ ଯାଏ।

स म॑र्मृजा॒न आ॒युभि॒रिभो॒ राजे॑व सुव्र॒तः ।
श्ये॒नो न वंसु॑ षीदति ॥

ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ହାତରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସୁବ୍ରତ ରାଜା ପରି, ଶ୍ୟେନ ପରି ସେ କଳସରେ ବସେ।

स नो॒ विश्वा॑ दि॒वो वसू॒तो पृ॑थि॒व्या अधि॑ ।
पु॒ना॒न इ॑न्द॒वा भ॑र ॥

ହେ ଇନ୍ଦୁ ସୋମ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଧନ ଏଠାକୁ ଆଣ।