सामवेद · विभाग 1.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.33.313
अ꣡सा꣢वि दे꣣वं꣡ गोऋ꣢꣯जीक꣣म꣢न्धो꣣꣬ न्य꣢꣯स्मि꣣न्नि꣡न्द्रो꣢ ज꣣नु꣡षे꣢मुवोच ।
बो꣡धा꣢मसि त्वा हर्यश्व य꣣ज्ञै꣡र्बोधा꣢꣯ न꣣ स्तो꣢म꣣म꣡न्ध꣢सो꣣ म꣡दे꣢षु ॥ ३१३ ॥
गोक्षीर-दधी मिसळलेला हा देव सोम पिळला गेला आहे. यामध्ये इंद्राने आपल्या जन्मानेच उच्चार केला. हे हर्यश्व इंद्रा, यज्ञांनी आम्ही तुला जागवितो; सोमाच्या मदांत आमची स्तुती जागव.
1.33.314
यो꣡नि꣢ष्ट इन्द्र꣣ स꣡द꣢ने अकारि꣣ त꣡मा नृभिः꣢꣯ पुरूहूत꣣ प्र꣡ या꣢हि ।
अ꣢सो꣣ य꣡था नोऽवि꣣ता꣢ वृ꣣ध꣢श्चि꣣द्द꣢दो꣣ व꣡सू꣢नि म꣣म꣡द꣢श्च꣣ सो꣡मैः꣢ ॥ ३१४ ॥
हे इंद्रा, तुझे स्थान यज्ञवेदीत निर्माण केले आहे; त्या स्तुतीने माणसांकडून. हे बहुआहूता, ये. जसा तू आमचा रक्षक व वृद्धिकारक होऊन धन देतोस, तसाच सोमांनी आनंदित हो.
1.33.315
अ꣡द꣢र्द꣣रु꣢त्स꣣म꣡सृ꣢जो꣣ वि꣢꣫ खानि꣣ त्व꣡म꣢र्ण꣣वा꣡न्ब꣢द्बधा꣣ना꣡ꣳ अ꣢रम्णाः ।
म꣣हा꣡न्त꣢मिन्द्र꣣ प꣡र्व꣢तं꣣ वि꣢꣫ यद्वः सृ꣣ज꣣द्धारा꣣ अ꣢व꣣ य꣡द्दा꣢न꣣वा꣢न्हन् ॥ ३१५ ॥
तू झर्‍याचे मुख फोडलेस, ओढे उघडलेस; बद्ध समुद्रांना मुक्त करून वाहू दिलेस. हे इंद्रा, तू महान पर्वत (मेघ) फोडून धारा सोडल्यास आणि दानवांना खाली पाडून ठार केलेस, तेव्हा.
1.33.316
सु꣣ष्वाणा꣡स꣢ इन्द्र स्तु꣣म꣡सि꣢ त्वा सनि꣣ष्य꣡न्त꣢श्चित्तुविनृम्ण꣣ वा꣡ज꣢म् ।
आ꣡ नो꣢ भर सुवि꣣तं꣡ यस्य꣢꣯ को꣣ना꣢꣫ तना꣣ त्म꣡ना꣢ सह्यामा꣣ त्वो꣡ताः꣢ ॥ ३१६ ॥
हे इंद्रा, सोम पिळणारे आम्ही धनाच्या इच्छेने तुझी स्तुती करतो. हे महाबलशाली, आम्हाला बल व कल्याण आण; तुझ्या संरक्षणाने आम्ही स्वशक्तीने जिंकू.
1.33.317
ज꣣गृह्मा꣢ ते꣢ द꣡क्षि꣢णमिन्द्र꣣ ह꣡स्तं꣢ वसू꣣य꣡वो꣢ वसुपते꣣ व꣡सू꣢नाम् ।
वि꣣द्मा꣢꣫ हि त्वा꣣ गो꣡प꣢तिꣳ शूर꣣ गो꣡ना꣢म꣣स्म꣡भ्यं꣢ चि꣣त्रं꣡ वृष꣢꣯णꣳ र꣣यि꣡न्दाः꣢ ॥ ३१७ ॥
हे इंद्रा, धनाची इच्छा करणारे आम्ही तुझा उजवा हात धरतो. हे धनांच्या स्वामी, तुला गोपती म्हणून आम्ही जाणतो; हे शूरा, गोधनाच्या स्वामी, आम्हाला विचित्र व वृषभासारखे धन दे.
1.33.318
इ꣢न्द्रं꣣ न꣡रो꣢ ने꣣म꣡धि꣢ता हवन्ते꣣ य꣡त्पार्या꣢꣯ यु꣣न꣡ज꣢ते꣣ धि꣢य꣣स्ताः꣢ ।
शू꣢रो꣣ नृ꣡षा꣢ता꣣ श्र꣡व꣢सश्च꣣ का꣢म꣣ आ꣡ गोम꣢꣯ति व्र꣣जे꣡ भ꣢जा꣣ त्वं꣡ नः꣢ ॥ ३१८ ॥
नेमधितामध्ये माणसे इंद्राला बोलावतात; पार्य क्षणी ते आपल्या धींना जोडतात. हे शूरा, नृषाता, कीर्तीची कामना करणाऱ्या, गोसमृद्ध गोठ्यात आम्हाला वाटा दे.
1.33.319
व꣡यः꣢ सुप꣣र्णा꣡ उप꣢꣯ सेदु꣣रि꣡न्द्रं꣢ प्रि꣣य꣡मे꣢धा꣣ ऋ꣡ष꣢यो꣣ ना꣡ध꣢मानाः ।
अ꣡प꣢ ध्वा꣣न्त꣡मू꣢र्णु꣣हि꣢ पू꣣र्धि꣡ चक्षु꣢꣯र्मुमु꣣ग्ध्या꣢ऽ३स्मा꣢न्नि꣣ध꣡ये꣢व बद्धान् ॥ ३१९ ॥
पंखी पक्ष्यांप्रमाणे प्रियमेधा ऋषी इंद्राजवळ बसून याचना करू लागले. अंधार दूर कर, दृष्टी भर, निधीच्या खड्ड्यात बांधलेल्यांना सोडवावे तसे आम्हांला सोडव.
1.33.320
ना꣡के꣢ सुप꣣र्ण꣢꣫मुप꣣ य꣡त्पत꣢꣯न्तꣳ हृ꣣दा꣡ वेन꣢꣯न्तो अ꣣भ्य꣡च꣢क्षत त्वा ।
हि꣡र꣢ण्यपक्षं꣣ व꣡रु꣢णस्य दू꣣तं꣢ य꣣म꣢स्य꣢ यो꣡नौ꣢ शकु꣣नं꣡ भु꣢र꣣ण्यु꣢म् ॥ ३२० ॥
स्वर्गात उडत येणाऱ्या पंखधारीला हृदयाने इच्छिणाऱ्यांनी पाहिले. सोनेरी पंखाच्या, वरुणाच्या दूता, यमाच्या स्थानातील चंचल पक्ष्या.
1.33.321
ब्र꣡ह्म꣢ जज्ञा꣣नं꣡ प्र꣢थ꣣मं꣢ पु꣣र꣢स्ता꣣द्वि꣡ सी꣢म꣣तः꣢ सु꣣रु꣡चो꣢ वे꣣न꣡ आ꣢वः ।
स꣢ बु꣣꣬ध्न्या꣢꣯ उप꣣मा꣡ अ꣢स्य वि꣣ष्ठाः꣢ स꣣त꣢श्च꣣ यो꣢नि꣣म꣡स꣢तश्च꣣ वि꣡वः꣢ ॥ ३२१ ॥
प्रथम जन्मलेल्या ब्रह्माने पूर्वेस सीमांपासून दूर, तेजस्वी वेनाने प्रकाश उघडला. तो याच्या मूळाजवळ सर्वात जवळ उभा आहे; सत् आणि असत्याचे उगमस्थान त्याने उघडले.
1.33.322
अ꣡पू꣢र्व्या पुरु꣣त꣡मा꣢न्यस्मै म꣣हे꣢ वी꣣रा꣡य꣢ त꣣व꣡से꣢ तु꣣रा꣡य꣢ ।
वि꣣रप्शि꣡ने꣢ व꣣ज्रि꣢णे꣣ श꣡न्त꣢मानि꣣ व꣡चा꣢ꣳस्यास्मै꣣ स्थ꣡वि꣢राय तक्षु ॥ ३२२ ॥
अपूर्व, अनेक, या महान वीराला, बलवानाला, वेगवानाला, विशाल स्वराच्या, वज्रधाऱ्याला, अत्यंत कल्याणकारी वचने या वृद्धासाठी त्यांनी रचली.