சாம வேதம் · பகுதி 1.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.33.313
अ꣡सा꣢वि दे꣣वं꣡ गोऋ꣢꣯जीक꣣म꣢न्धो꣣꣬ न्य꣢꣯स्मि꣣न्नि꣡न्द्रो꣢ ज꣣नु꣡षे꣢मुवोच ।
बो꣡धा꣢मसि त्वा हर्यश्व य꣣ज्ञै꣡र्बोधा꣢꣯ न꣣ स्तो꣢म꣣म꣡न्ध꣢सो꣣ म꣡दे꣢षु ॥ ३१३ ॥
கோஜிருடன் கலந்த இந்த தேவ சோமம் பிழியப்பட்டது. இதில் இந்திரன் தன் பிறப்பினாலேயே பேசினான். ஹர்யஶ்வனே, யாகங்களால் உன்னை எழுப்புகிறோம்; சோமத்தின் மதங்களில் எங்கள் புகழை எழுப்பு.
1.33.314
यो꣡नि꣢ष्ट इन्द्र꣣ स꣡द꣢ने अकारि꣣ त꣡मा नृभिः꣢꣯ पुरूहूत꣣ प्र꣡ या꣢हि ।
अ꣢सो꣣ य꣡था नोऽवि꣣ता꣢ वृ꣣ध꣢श्चि꣣द्द꣢दो꣣ व꣡सू꣢नि म꣣म꣡द꣢श्च꣣ सो꣡मैः꣢ ॥ ३१४ ॥
இந்திரா, உன் இருப்பிடம் சடங்கு இடத்தில் அமைக்கப்பட்டது; மனிதர்களால் அந்தப் புகழால். பலரால் அழைக்கப்படுபவனே, வா. நீ எங்களுக்குப் பாதுகாவலனாகவும் வளர்ப்பவனாகவும் இருந்து செல்வங்களைத் தருவது போல், சோமங்களால் மகிழ்வாயாக.
1.33.315
अ꣡द꣢र्द꣣रु꣢त्स꣣म꣡सृ꣢जो꣣ वि꣢꣫ खानि꣣ त्व꣡म꣢र्ण꣣वा꣡न्ब꣢द्बधा꣣ना꣡ꣳ अ꣢रम्णाः ।
म꣣हा꣡न्त꣢मिन्द्र꣣ प꣡र्व꣢तं꣣ वि꣢꣫ यद्वः सृ꣣ज꣣द्धारा꣣ अ꣢व꣣ य꣡द्दा꣢न꣣वा꣢न्हन् ॥ ३१५ ॥
நீ ஊற்றுக்கண்ணைப் பிளந்தாய், வாய்க்கால்களைத் திறந்தாய்; கட்டுண்ட கடல்களை விடுவித்துப் பாயச் செய்தாய். இந்திரா, நீ மலையை (மேகத்தை) பிளந்து நீரோடைகளை விடுத்தபோதும், தானவர்களைக் கீழே தள்ளிக் கொன்றபோதும்.
1.33.316
सु꣣ष्वाणा꣡स꣢ इन्द्र स्तु꣣म꣡सि꣢ त्वा सनि꣣ष्य꣡न्त꣢श्चित्तुविनृम्ण꣣ वा꣡ज꣢म् ।
आ꣡ नो꣢ भर सुवि꣣तं꣡ यस्य꣢꣯ को꣣ना꣢꣫ तना꣣ त्म꣡ना꣢ सह्यामा꣣ त्वो꣡ताः꣢ ॥ ३१६ ॥
இந்திரா, சோமம் பிழிந்த நாங்கள் செல்வத்தை விரும்பி உன்னைப் புகழ்கிறோம். மிக்க வலிமையுடையவனே, எங்களுக்கு வலிமையும் நலனும் கொண்டு வா; உன் பாதுகாப்பில் நாங்கள் எங்கள் சொந்த ஆற்றலால் வெல்வோம்.
1.33.317
ज꣣गृह्मा꣢ ते꣢ द꣡क्षि꣢णमिन्द्र꣣ ह꣡स्तं꣢ वसू꣣य꣡वो꣢ वसुपते꣣ व꣡सू꣢नाम् ।
वि꣣द्मा꣢꣫ हि त्वा꣣ गो꣡प꣢तिꣳ शूर꣣ गो꣡ना꣢म꣣स्म꣡भ्यं꣢ चि꣣त्रं꣡ वृष꣢꣯णꣳ र꣣यि꣡न्दाः꣢ ॥ ३१७ ॥
இந்திரா, செல்வம் விரும்பும் நாங்கள் உன் வலது கரத்தைப் பற்றுகிறோம். செல்வங்களின் தலைவனே, உன்னை பசுக்களின் தலைவனாக அறிவோம்; வீரனே, பசுக்களின் தலைவனே, எங்களுக்கு அற்புதமான, வலிமையான செல்வத்தைக் கொடு.
1.33.318
इ꣢न्द्रं꣣ न꣡रो꣢ ने꣣म꣡धि꣢ता हवन्ते꣣ य꣡त्पार्या꣢꣯ यु꣣न꣡ज꣢ते꣣ धि꣢य꣣स्ताः꣢ ।
शू꣢रो꣣ नृ꣡षा꣢ता꣣ श्र꣡व꣢सश्च꣣ का꣢म꣣ आ꣡ गोम꣢꣯ति व्र꣣जे꣡ भ꣢जा꣣ त्वं꣡ नः꣢ ॥ ३१८ ॥
நேமதிதாவில் மனிதர்கள் இந்திரனை அழைக்கின்றனர்; கடக்கும் தருணத்தில் தம் தியைகளை இணைக்கின்றனர். வீரனே, மனிதர்களை வெல்பவனே, புகழை விரும்புபவனே, பசுக்கள் நிறைந்த தொழுவத்தில் எங்களுக்குப் பங்களி.
1.33.319
व꣡यः꣢ सुप꣣र्णा꣡ उप꣢꣯ सेदु꣣रि꣡न्द्रं꣢ प्रि꣣य꣡मे꣢धा꣣ ऋ꣡ष꣢यो꣣ ना꣡ध꣢मानाः ।
अ꣡प꣢ ध्वा꣣न्त꣡मू꣢र्णु꣣हि꣢ पू꣣र्धि꣡ चक्षु꣢꣯र्मुमु꣣ग्ध्या꣢ऽ३स्मा꣢न्नि꣣ध꣡ये꣢व बद्धान् ॥ ३१९ ॥
சிறகுள்ள பறவைகள் போல பிரியமேதா ரிஷிகள் இந்திரனிடம் வந்து அமர்ந்து வேண்டினர். இருளை விலக்கு, பார்வையை நிரப்பு, புதையலின் குழியிலிருந்து கட்டுண்டவர்களை விடுவிப்பது போல் எங்களை விடுவி.
1.33.320
ना꣡के꣢ सुप꣣र्ण꣢꣫मुप꣣ य꣡त्पत꣢꣯न्तꣳ हृ꣣दा꣡ वेन꣢꣯न्तो अ꣣भ्य꣡च꣢क्षत त्वा ।
हि꣡र꣢ण्यपक्षं꣣ व꣡रु꣢णस्य दू꣣तं꣢ य꣣म꣢स्य꣢ यो꣡नौ꣢ शकु꣣नं꣡ भु꣢र꣣ण्यु꣢म् ॥ ३२० ॥
சொர்க்கத்தில் பறந்து வரும் சிறகுள்ளவனை, ஆவலுடன் நெஞ்சால் விரும்பியோர் கண்டனர். பொன்னிறச் சிறகுள்ள, வருணனின் தூதனே, யமனின் இடத்தில் அலையும் பறவையே.
1.33.321
ब्र꣡ह्म꣢ जज्ञा꣣नं꣡ प्र꣢थ꣣मं꣢ पु꣣र꣢स्ता꣣द्वि꣡ सी꣢म꣣तः꣢ सु꣣रु꣡चो꣢ वे꣣न꣡ आ꣢वः ।
स꣢ बु꣣꣬ध्न्या꣢꣯ उप꣣मा꣡ अ꣢स्य वि꣣ष्ठाः꣢ स꣣त꣢श्च꣣ यो꣢नि꣣म꣡स꣢तश्च꣣ वि꣡वः꣢ ॥ ३२१ ॥
முதலில் பிறந்த பிரம்மம் கிழக்கில் எல்லைகளிலிருந்து விலகி, ஒளிரும் வேனன் ஒளியைத் திறந்தான். அவன் இதன் அடித்தளத்திற்கு மிக அருகில் நிற்கிறான்; உள்ளதின் மற்றும் இல்லாததின் மூலத்தை அவன் திறந்தான்.
1.33.322
अ꣡पू꣢र्व्या पुरु꣣त꣡मा꣢न्यस्मै म꣣हे꣢ वी꣣रा꣡य꣢ त꣣व꣡से꣢ तु꣣रा꣡य꣢ ।
वि꣣रप्शि꣡ने꣢ व꣣ज्रि꣢णे꣣ श꣡न्त꣢मानि꣣ व꣡चा꣢ꣳस्यास्मै꣣ स्थ꣡वि꣢राय तक्षु ॥ ३२२ ॥
இணையற்ற, மிகப் பல, இந்த மகத்தான வீரனுக்கு, வலிமையுள்ளவனுக்கு, விரைவானவனுக்கு, விரிந்த குரலுள்ளவனுக்கு, வஜ்ரதாரிக்கு, மிக மங்களமான சொற்களை இந்த மூத்தவனுக்காக அவர்கள் வடித்தனர்.