ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.33.313
अ꣡सा꣢वि दे꣣वं꣡ गोऋ꣢꣯जीक꣣म꣢न्धो꣣꣬ न्य꣢꣯स्मि꣣न्नि꣡न्द्रो꣢ ज꣣नु꣡षे꣢मुवोच ।
बो꣡धा꣢मसि त्वा हर्यश्व य꣣ज्ञै꣡र्बोधा꣢꣯ न꣣ स्तो꣢म꣣म꣡न्ध꣢सो꣣ म꣡दे꣢षु ॥ ३१३ ॥
ଗୋକ୍ଷୀର-ଦଧି ମିଶ୍ରିତ ଏହି ଦେବ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଛି। ଏଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଜନ୍ମରୁ ହିଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ହେ ହର୍ୟଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଜ୍ଞରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଜଗାଉ; ସୋମର ମଦରେ ଆମ ସ୍ତୋତ୍ର ଜଗାଅ।
1.33.314
यो꣡नि꣢ष्ट इन्द्र꣣ स꣡द꣢ने अकारि꣣ त꣡मा नृभिः꣢꣯ पुरूहूत꣣ प्र꣡ या꣢हि ।
अ꣢सो꣣ य꣡था नोऽवि꣣ता꣢ वृ꣣ध꣢श्चि꣣द्द꣢दो꣣ व꣡सू꣢नि म꣣म꣡द꣢श्च꣣ सो꣡मैः꣢ ॥ ३१४ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସ୍ଥାନ ଯଜ୍ଞବେଦୀରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି; ସେହି ସ୍ତୁତିରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ହେ ବହୁ-ଆହୂତ, ଆସ। ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷକ ଓ ବର୍ଦ୍ଧକ ହୋଇ ଧନ ଦିଅ, ସୋମରେ ସେପରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
1.33.315
अ꣡द꣢र्द꣣रु꣢त्स꣣म꣡सृ꣢जो꣣ वि꣢꣫ खानि꣣ त्व꣡म꣢र्ण꣣वा꣡न्ब꣢द्बधा꣣ना꣡ꣳ अ꣢रम्णाः ।
म꣣हा꣡न्त꣢मिन्द्र꣣ प꣡र्व꣢तं꣣ वि꣢꣫ यद्वः सृ꣣ज꣣द्धारा꣣ अ꣢व꣣ य꣡द्दा꣢न꣣वा꣢न्हन् ॥ ३१५ ॥
ତୁମେ ଝରଣାର ମୁଖ ଫଟାଇଲ, ନାଳ ଖୋଲିଲ; ବନ୍ଧା ସମୁଦ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମୁକ୍ତ କରି ବହିବାକୁ ଦେଲ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମହାନ ପର୍ବତ (ମେଘ)କୁ ଫଟାଇ ଧାରା ଛାଡ଼ିଲ, ଏବଂ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ତଳେ ପକାଇ ବଧ କଲ।
1.33.316
सु꣣ष्वाणा꣡स꣢ इन्द्र स्तु꣣म꣡सि꣢ त्वा सनि꣣ष्य꣡न्त꣢श्चित्तुविनृम्ण꣣ वा꣡ज꣢म् ।
आ꣡ नो꣢ भर सुवि꣣तं꣡ यस्य꣢꣯ को꣣ना꣢꣫ तना꣣ त्म꣡ना꣢ सह्यामा꣣ त्वो꣡ताः꣢ ॥ ३१६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନକାରୀ ଆମେ ଧନ ଲାଭ ଇଚ୍ଛାରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁ। ହେ ମହାବଳୀ, ଆମ ପାଇଁ ବଳ ଓ କଲ୍ୟାଣ ଆଣ; ତୁମ ରକ୍ଷାରେ ଆମେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଜିତୁ।
1.33.317
ज꣣गृह्मा꣢ ते꣢ द꣡क्षि꣢णमिन्द्र꣣ ह꣡स्तं꣢ वसू꣣य꣡वो꣢ वसुपते꣣ व꣡सू꣢नाम् ।
वि꣣द्मा꣢꣫ हि त्वा꣣ गो꣡प꣢तिꣳ शूर꣣ गो꣡ना꣢म꣣स्म꣡भ्यं꣢ चि꣣त्रं꣡ वृष꣢꣯णꣳ र꣣यि꣡न्दाः꣢ ॥ ३१७ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ଇଚ୍ଛାକାରୀ ଆମେ ତୁମ ଡାହାଣ ହାତ ଧରୁ। ହେ ଧନପତି, ତୁମକୁ ଗୋପତି ବୋଲି ଆମେ ଜାଣୁ; ହେ ଶୂର, ଗାଈମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ବୃଷଭସମ ଧନ ଦିଅ।
1.33.318
इ꣢न्द्रं꣣ न꣡रो꣢ ने꣣म꣡धि꣢ता हवन्ते꣣ य꣡त्पार्या꣢꣯ यु꣣न꣡ज꣢ते꣣ धि꣢य꣣स्ताः꣢ ।
शू꣢रो꣣ नृ꣡षा꣢ता꣣ श्र꣡व꣢सश्च꣣ का꣢म꣣ आ꣡ गोम꣢꣯ति व्र꣣जे꣡ भ꣢जा꣣ त्वं꣡ नः꣢ ॥ ३१८ ॥
ନେମଧିତାରେ ମଣିଷମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି; ପାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ସେମାନେ ନିଜ ଧୀମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ନ୍ତି। ହେ ଶୂର, ନୃଷାତ, ଯଶର କାମନାକାରୀ, ଗୋସମୃଦ୍ଧ ଗୋଠରେ ଆମକୁ ଅଂଶ ଦିଅ।
1.33.319
व꣡यः꣢ सुप꣣र्णा꣡ उप꣢꣯ सेदु꣣रि꣡न्द्रं꣢ प्रि꣣य꣡मे꣢धा꣣ ऋ꣡ष꣢यो꣣ ना꣡ध꣢मानाः ।
अ꣡प꣢ ध्वा꣣न्त꣡मू꣢र्णु꣣हि꣢ पू꣣र्धि꣡ चक्षु꣢꣯र्मुमु꣣ग्ध्या꣢ऽ३स्मा꣢न्नि꣣ध꣡ये꣢व बद्धान् ॥ ३१९ ॥
ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପରି ପ୍ରିୟମେଧା ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟରେ ବସି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କର, ଦୃଷ୍ଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ନିଧି ଗର୍ତ୍ତରେ ବନ୍ଧାଙ୍କ ପରି ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର।
1.33.320
ना꣡के꣢ सुप꣣र्ण꣢꣫मुप꣣ य꣡त्पत꣢꣯न्तꣳ हृ꣣दा꣡ वेन꣢꣯न्तो अ꣣भ्य꣡च꣢क्षत त्वा ।
हि꣡र꣢ण्यपक्षं꣣ व꣡रु꣢णस्य दू꣣तं꣢ य꣣म꣢स्य꣢ यो꣡नौ꣢ शकु꣣नं꣡ भु꣢र꣣ण्यु꣢म् ॥ ३२० ॥
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉଡ଼ି ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟକୁ ହୃଦୟରୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବାମାନେ ଦେଖିଲେ। ସୁନା ପକ୍ଷ, ବରୁଣଙ୍କ ଦୂତ, ଯମଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଚଞ୍ଚଳ ପକ୍ଷୀ।
1.33.321
ब्र꣡ह्म꣢ जज्ञा꣣नं꣡ प्र꣢थ꣣मं꣢ पु꣣र꣢स्ता꣣द्वि꣡ सी꣢म꣣तः꣢ सु꣣रु꣡चो꣢ वे꣣न꣡ आ꣢वः ।
स꣢ बु꣣꣬ध्न्या꣢꣯ उप꣣मा꣡ अ꣢स्य वि꣣ष्ठाः꣢ स꣣त꣢श्च꣣ यो꣢नि꣣म꣡स꣢तश्च꣣ वि꣡वः꣢ ॥ ३२१ ॥
ପ୍ରଥମେ ଜାତ ବ୍ରହ୍ମ ପୂର୍ବରେ ସୀମାଠାରୁ ଦୂରରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବେନ ଆଲୋକ ଖୋଲିଲେ। ସେ ଏହାର ମୂଳର ସବୁଠାରୁ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି; ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ର ଉତ୍ସ ସେ ଖୋଲିଲେ।
1.33.322
अ꣡पू꣢र्व्या पुरु꣣त꣡मा꣢न्यस्मै म꣣हे꣢ वी꣣रा꣡य꣢ त꣣व꣡से꣢ तु꣣रा꣡य꣢ ।
वि꣣रप्शि꣡ने꣢ व꣣ज्रि꣢णे꣣ श꣡न्त꣢मानि꣣ व꣡चा꣢ꣳस्यास्मै꣣ स्थ꣡वि꣢राय तक्षु ॥ ३२२ ॥
ଅପୂର୍ବ, ବହୁତ, ଏହି ମହାନ ବୀର, ବଳବାନ, ଶୀଘ୍ରଗାମୀ, ବିସ୍ତୃତସ୍ୱର, ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ ବାକ୍ୟ ଏହି ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେ ରଚିଲେ।