സാമവേദം · ഭാഗം 1.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.33.313
अ꣡सा꣢वि दे꣣वं꣡ गोऋ꣢꣯जीक꣣म꣢न्धो꣣꣬ न्य꣢꣯स्मि꣣न्नि꣡न्द्रो꣢ ज꣣नु꣡षे꣢मुवोच ।
बो꣡धा꣢मसि त्वा हर्यश्व य꣣ज्ञै꣡र्बोधा꣢꣯ न꣣ स्तो꣢म꣣म꣡न्ध꣢सो꣣ म꣡दे꣢षु ॥ ३१३ ॥
ഗോക്ഷീര-ദധി ചേർന്ന ഈ ദേവസോമം പിഴിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ജന്മത്താൽത്തന്നെ സംസാരിച്ചു. ഹര്യശ്വനായ ഇന്ദ്രാ, യജ്ഞങ്ങളാൽ നിന്നെ ഉണർത്തുന്നു; സോമത്തിന്റെ മദങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ സ്തുതി ഉണർത്തേണമേ.
1.33.314
यो꣡नि꣢ष्ट इन्द्र꣣ स꣡द꣢ने अकारि꣣ त꣡मा नृभिः꣢꣯ पुरूहूत꣣ प्र꣡ या꣢हि ।
अ꣢सो꣣ य꣡था नोऽवि꣣ता꣢ वृ꣣ध꣢श्चि꣣द्द꣢दो꣣ व꣡सू꣢नि म꣣म꣡द꣢श्च꣣ सो꣡मैः꣢ ॥ ३१४ ॥
ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ വാസസ്ഥാനം യജ്ഞവേദിയിൽ ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ സ്തുതിയാൽ മനുഷ്യരാൽ. ഏറെ വിളിക്കപ്പെട്ടവനേ, വരേണമേ. നീ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനും വർധിപ്പിക്കുന്നവനുമായി സമ്പത്തുകൾ നൽകുന്നതുപോലെ, സോമങ്ങളാൽ ആനന്ദിക്കേണമേ.
1.33.315
अ꣡द꣢र्द꣣रु꣢त्स꣣म꣡सृ꣢जो꣣ वि꣢꣫ खानि꣣ त्व꣡म꣢र्ण꣣वा꣡न्ब꣢द्बधा꣣ना꣡ꣳ अ꣢रम्णाः ।
म꣣हा꣡न्त꣢मिन्द्र꣣ प꣡र्व꣢तं꣣ वि꣢꣫ यद्वः सृ꣣ज꣣द्धारा꣣ अ꣢व꣣ य꣡द्दा꣢न꣣वा꣢न्हन् ॥ ३१५ ॥
നീ ഉറവയെ പിളർന്നു, തോടുകൾ തുറന്നു; ബന്ധിക്കപ്പെട്ട സമുദ്രങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ച് ഒഴുകാൻ വിട്ടു. ഇന്ദ്രാ, നീ മഹാപർവതത്തെ (മേഘത്തെ) പിളർന്ന് ധാരകൾ വിട്ടപ്പോഴും, ദാനവന്മാരെ താഴെ വീഴ്ത്തി കൊന്നപ്പോഴും.
1.33.316
सु꣣ष्वाणा꣡स꣢ इन्द्र स्तु꣣म꣡सि꣢ त्वा सनि꣣ष्य꣡न्त꣢श्चित्तुविनृम्ण꣣ वा꣡ज꣢म् ।
आ꣡ नो꣢ भर सुवि꣣तं꣡ यस्य꣢꣯ को꣣ना꣢꣫ तना꣣ त्म꣡ना꣢ सह्यामा꣣ त्वो꣡ताः꣢ ॥ ३१६ ॥
ഇന്ദ്രാ, സോമം പിഴിഞ്ഞ ഞങ്ങൾ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിച്ച് നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു. മഹാബലശാലിയേ, ഞങ്ങൾക്ക് ബലവും ക്ഷേമവും കൊണ്ടുവരേണമേ; നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഞങ്ങൾ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ ജയിക്കട്ടെ.
1.33.317
ज꣣गृह्मा꣢ ते꣢ द꣡क्षि꣢णमिन्द्र꣣ ह꣡स्तं꣢ वसू꣣य꣡वो꣢ वसुपते꣣ व꣡सू꣢नाम् ।
वि꣣द्मा꣢꣫ हि त्वा꣣ गो꣡प꣢तिꣳ शूर꣣ गो꣡ना꣢म꣣स्म꣡भ्यं꣢ चि꣣त्रं꣡ वृष꣢꣯णꣳ र꣣यि꣡न्दाः꣢ ॥ ३१७ ॥
ഇന്ദ്രാ, സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ നിന്റെ വലംകൈ പിടിക്കുന്നു. സമ്പത്തുകളുടെ പതേ, നിന്നെ ഗോപതിയായി ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; ശൂരനേ, ഗോക്കളുടെ പതേ, ഞങ്ങൾക്ക് അത്ഭുതകരവും വൃഷഭസമാനവുമായ സമ്പത്ത് നൽകേണമേ.
1.33.318
इ꣢न्द्रं꣣ न꣡रो꣢ ने꣣म꣡धि꣢ता हवन्ते꣣ य꣡त्पार्या꣢꣯ यु꣣न꣡ज꣢ते꣣ धि꣢य꣣स्ताः꣢ ।
शू꣢रो꣣ नृ꣡षा꣢ता꣣ श्र꣡व꣢सश्च꣣ का꣢म꣣ आ꣡ गोम꣢꣯ति व्र꣣जे꣡ भ꣢जा꣣ त्वं꣡ नः꣢ ॥ ३१८ ॥
നേമധിതയിൽ മനുഷ്യർ ഇന്ദ്രനെ വിളിക്കുന്നു; പാര്യ നിമിഷത്തിൽ അവർ തങ്ങളുടെ ധിയകളെ യോജിപ്പിക്കുന്നു. ശൂരനേ, നൃഷാതനേ, കീർത്തി കാംക്ഷിക്കുന്നവനേ, പശുസമൃദ്ധമായ തൊഴുത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പങ്കു നൽകൂ.
1.33.319
व꣡यः꣢ सुप꣣र्णा꣡ उप꣢꣯ सेदु꣣रि꣡न्द्रं꣢ प्रि꣣य꣡मे꣢धा꣣ ऋ꣡ष꣢यो꣣ ना꣡ध꣢मानाः ।
अ꣡प꣢ ध्वा꣣न्त꣡मू꣢र्णु꣣हि꣢ पू꣣र्धि꣡ चक्षु꣢꣯र्मुमु꣣ग्ध्या꣢ऽ३स्मा꣢न्नि꣣ध꣡ये꣢व बद्धान् ॥ ३१९ ॥
ചിറകുള്ള പക്ഷികളെപ്പോലെ പ്രിയമേധ ഋഷികൾ ഇന്ദ്രന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്ന് യാചിച്ചു. ഇരുട്ട് നീക്കൂ, കാഴ്ച നിറയ്ക്കൂ, നിധിക്കുഴിയിൽ ബന്ധിതരെ എന്നപോലെ ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കൂ.
1.33.320
ना꣡के꣢ सुप꣣र्ण꣢꣫मुप꣣ य꣡त्पत꣢꣯न्तꣳ हृ꣣दा꣡ वेन꣢꣯न्तो अ꣣भ्य꣡च꣢क्षत त्वा ।
हि꣡र꣢ण्यपक्षं꣣ व꣡रु꣢णस्य दू꣣तं꣢ य꣣म꣢स्य꣢ यो꣡नौ꣢ शकु꣣नं꣡ भु꣢र꣣ण्यु꣢म् ॥ ३२० ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പറന്നു വന്ന ചിറകുള്ളവനെ ഹൃദയത്താൽ ആഗ്രഹിച്ചവർ കണ്ടു. സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള, വരുണന്റെ ദൂതനേ, യമന്റെ ഇടത്തിൽ അലയുന്ന പക്ഷിയേ.
1.33.321
ब्र꣡ह्म꣢ जज्ञा꣣नं꣡ प्र꣢थ꣣मं꣢ पु꣣र꣢स्ता꣣द्वि꣡ सी꣢म꣣तः꣢ सु꣣रु꣡चो꣢ वे꣣न꣡ आ꣢वः ।
स꣢ बु꣣꣬ध्न्या꣢꣯ उप꣣मा꣡ अ꣢स्य वि꣣ष्ठाः꣢ स꣣त꣢श्च꣣ यो꣢नि꣣म꣡स꣢तश्च꣣ वि꣡वः꣢ ॥ ३२१ ॥
ആദ്യം ജനിച്ച ബ്രഹ്മം കിഴക്ക് അതിരുകളിൽ നിന്ന് അകന്ന്, പ്രകാശിക്കുന്ന വേനൻ വെളിച്ചം തുറന്നു. അവൻ ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തോട് ഏറ്റവും അടുത്ത് നിൽക്കുന്നു; സത്തിന്റെയും അസത്തിന്റെയും ഉറവിടം അവൻ തുറന്നു.
1.33.322
अ꣡पू꣢र्व्या पुरु꣣त꣡मा꣢न्यस्मै म꣣हे꣢ वी꣣रा꣡य꣢ त꣣व꣡से꣢ तु꣣रा꣡य꣢ ।
वि꣣रप्शि꣡ने꣢ व꣣ज्रि꣢णे꣣ श꣡न्त꣢मानि꣣ व꣡चा꣢ꣳस्यास्मै꣣ स्थ꣡वि꣢राय तक्षु ॥ ३२२ ॥
അപൂർവ്വവും അനേകവുമായ, ഈ മഹാവീരന്, ശക്തന്, വേഗമുള്ളവന്, വിശാലസ്വരമുള്ള, വജ്രധാരിക്ക്, ഏറ്റവും മംഗളകരമായ വാക്കുകൾ ഈ വൃദ്ധന് അവർ രചിച്ചു.