சாம வேதம் · பகுதி 1.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.48.457
त्रि꣡क꣢द्रुकेषु महि꣣षो꣡ यवा꣢꣯शिरं तुविशु꣣ष्म꣢स्तृ꣣म्प꣡त्सोम꣢꣯मपिब꣣द्वि꣡ष्णु꣢ना सु꣣तं꣡ य꣢थाव꣣श꣢म् ।
स꣡ ईं꣢ ममाद꣣ म꣢हि꣣ क꣢र्म꣣ क꣡र्त्त꣢वे म꣣हा꣢मु꣣रु꣡ꣳ सैन꣢꣯ꣳ सश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ ४५७ ॥
மூன்று கிண்ணங்களில் பெரிய வலிமையுள்ளவன் வாற்கோதுமை கலந்த சோமத்தை நிறைவாகக் குடித்தான்; விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து, விரும்பியபடி பிழியப்பட்ட அதை. பெரிய செயலைச் செய்ய அவன் மகிழ்ந்தான்; உண்மையான சோம-துளி தேவனை தேவனுடன், உண்மையாகவே இந்திரனுடன் சேர்த்தது.
1.48.458
अ꣣य꣢ꣳ स꣣ह꣢स्र꣣मा꣡न꣢वो दृ꣣शः꣡ क꣢वी꣣नां꣢ म꣣ति꣢उज्योति꣢र्वि꣡ध꣢र्म ।
ब्र꣣ध्नः꣢ स꣣मी꣡ची꣢रु꣣ष꣢सः꣣ स꣡मै꣢रयदरे꣣प꣢सः꣣ स꣡ चेत꣢सः꣣ स्व꣡स꣢रे मन्यु꣣म꣡न्त꣢श्चि꣣ता꣢ गोः ॥ ४५८ ॥
இது ஆயிரம் பார்க்கும் கவிஞர்களின் சிந்தனை, ஒளியை நிலைநிறுத்துபவன். அடித்தளம் உஷைகளைச் சேர்ந்து செலுத்தியது; குற்றமற்ற, பிரகாசமான மனமுடையவர்கள்; தங்கள் ஒளிப்பாதையில் ஆர்வத்தால் நிறைந்து, பசுக்களுக்காக எழுப்பப்பட்டவர்கள்.
1.48.459
ए꣡न्द्र꣢ या꣣ह्यु꣡प꣢ नः परा꣣व꣢तो꣣ ना꣡यमच्छा꣢꣯ वि꣣द꣡था꣢नीव꣣ स꣡त्प꣢ति꣣र꣢स्ता꣣ रा꣡जे꣢व꣣ स꣡त्प꣢तिः ।
ह꣡वा꣢महे त्वा꣣ प्र꣡य꣢स्वन्तः सु꣣ते꣢꣫ष्वा पु꣣त्रा꣢सो꣣ न꣢ पि꣣त꣢रं꣣ वा꣡ज꣢सातये महिष्ठं वाजसातये ॥ ४५९ ॥
ஓ இந்திரா, தூரத்திலிருந்து எங்களிடம் வா; இது யஜ்ஞங்களை நோக்கி வருவது போல, நல்லவர்களின் தலைவனாகிய தேரோட்டி போல், நல்லவர்களின் அரசன் போல். சோமம் பிழியப்படும்போது காணிக்கையுடன் நாங்கள் உன்னை அழைக்கிறோம்; மகன்கள் தந்தையை அழைப்பது போல், செல்வம் பெறுவதற்காக, மிகவும் வள்ளலானவனே.
1.48.460
त꣡मिन्द्रं꣢꣯ जोहवीमि म꣣घ꣡वा꣢नमु꣣ग्र꣢ꣳ स꣣त्रा꣡ दधा꣢꣯न꣣म꣡प्र꣢तिष्कुत꣣ꣳ श्र꣡वा꣢ꣳसि꣣ भू꣡रि꣢ ।
म꣡ꣳहि꣢ष्ठो गी꣣र्भि꣡रा च꣢꣯ य꣣ज्ञि꣡यो꣢ ववर्त्त रा꣣ये꣢ नो꣣ वि꣡श्वा꣢ सु꣣प꣡था꣢ कृणोतु व꣣ज्री꣢ ॥ ४६० ॥
அந்த இந்திரனை நான் அழைக்கிறேன், செல்வமுடையவனும், உக்கிரனும், உண்மையாகவே தாங்குபவனும், எதிர்க்கப்படாதவனும், பல புகழ்களை உடையவனும். மிகவும் வள்ளலான, யஜ்ஞத்திற்குரியவன், பாடல்களால் வந்து திரும்பினான்; வஜ்ரதாரி எங்களுக்குச் செல்வத்தை நோக்கிய எல்லா நல்ல வழிகளையும் உண்டாக்கட்டும்.
1.48.461
अ꣢स्तु꣣ श्रौ꣡षट्꣢ पु꣣रो꣢ अ꣣ग्निं꣢ धि꣣या꣡ द꣢ध꣣ आ꣡ नु त्यच्छर्धो꣢꣯ दि꣣व्यं꣡ वृ꣡णीमह इन्द्रवा꣣यू꣡ वृ꣢णीमहे ।
य꣡द्ध꣢ क्रा꣣णा꣢ वि꣣व꣢स्व꣢ते꣣ ना꣡भा꣢ स꣣न्दा꣣य न꣡व्य꣢से ।
अ꣢ध꣣ प्र꣢ नू꣣न꣡मुप꣢꣯ यन्ति धी꣣त꣡यो꣢ दे꣣वा꣢꣫ꣳअच्छा꣣ न꣢ धी꣣त꣡यः꣢ ॥ ४६१ ॥
அக்னிக்கு முன்பாக அறிவால் நான் நிலைகொள்கிறேன்; இப்போது அந்தத் தெய்வீக வலிமையை நாம் தேர்ந்தெடுக்கிறோம், இந்திரனையும் வாயுவையும் தேர்ந்தெடுக்கிறோம். அவர்கள் விவஸ்வானுக்காக மையத்தில் புதியதற்கான அர்ப்பணத்தைச் செய்யும்போது, நிச்சயமாக நம் துதிகள் தேவர்களை நோக்கிச் செல்கின்றன, எண்ணங்கள் போல்.
1.48.462
प्र꣡ वो꣢ म꣣हे꣢ म꣣त꣡यो꣢ यन्तु꣣ वि꣡ष्ण꣢वे म꣣रु꣡त्व꣢ते गिरि꣣जा꣡ ए꣢व꣣या꣡म꣢रुत् ।
प्र꣡ शर्धा꣢꣯य꣣ प्र꣡ यज्य꣢꣯वे सुखा꣣द꣡ये꣢ त꣣व꣡से भ꣣न्द꣡दि꣢ष्टये꣣ धु꣡नि꣢व्रताय꣣ श꣡व꣢से ॥ ४६२ ॥
உங்களுக்காக, பெரியவரான விஷ்ணுவுக்கும் மருத்களுடன் கூடிய தேவனுக்கும் நம் துதிகள் முன்செல்லட்டும்; விரைந்து வரும் மருத்களுடன் பாடல்கள் வரட்டும். வலிமைக்காக, வழிபாட்டுக்குரியவருக்காக, இன்பம் அளிப்பவருக்காக, வலிமையானவருக்காக, துதித்து ஒளிர்பவருக்காக, அதிர்வு விரதம் கொண்டவருக்காக, பலத்திற்காக துதிகள் முன்செல்லட்டும்.
1.48.463
अ꣣या꣢ रु꣣चा꣡ हरि꣢꣯ण्या पुना꣣नो꣢꣫ विश्वा꣣ द्वे꣡षा꣢ꣳसि तरति स꣣यु꣡ग्व꣢भिः꣣ सू꣢रो꣣ न꣢ स꣣यु꣡ग्व꣢भिः ।
धा꣡रा꣢ पृ꣣ष्ठ꣡स्य꣢ रोचते पुना꣣नो꣡ अ꣢रु꣣षो꣡ हरिः꣢꣯ ।
वि꣢श्वा꣣ य꣢द्रू꣣पा꣡ प꣢रि꣣या꣡स्यृक्व꣢꣯भिः स꣣प्ता꣡स्ये꣢भि꣣र्ऋ꣡ क्व꣢भिः ॥ ४६३ ॥
இந்த ஒளிரும் பொன்னிற ஒளியால் தூய்மையாகி, அவன் எல்லா பகைமைச் சக்திகளையும் கடக்கிறான்; தோழமைக் கதிர்களுடன், சூரியன் தோழமைக் கதிர்களுடன் கடப்பது போல. பின்புறக் கலத்தின் ஓட்டம் ஒளிர்கிறது, தூய்மையாகும் செந்நிற பொன்னிறன். எல்லா வடிவங்களையும் நீ ரிக்குகளுடன் சுற்றிச் செல்லும்போது, ஏழு வாய்களுடைய ரிக்குகளுடன்.
1.48.464
अ꣣भि꣢꣫ त्यं दे꣣व꣡ स꣢वि꣣ता꣡र꣢मो꣣꣬ण्योः꣢꣯ क꣣वि꣡क्र꣢तु꣣मर्चा꣡मि꣢ स꣣त्य꣡स꣢वꣳ रत्न꣣धा꣢म꣣भि꣢ प्रि꣣यं꣢म꣣ति꣢म् ।
ऊ꣣र्ध्वा꣢꣫ यस्या꣣म꣢ति꣣र्भा꣡ अदि꣢꣯द्युत꣣त्स꣡वी꣢मनि꣣ हि꣡र꣢ण्यपाणिरमिमीत सु꣣क्र꣡तुः꣢ कृ꣣पा꣡ स्वः꣢ ॥ ४६४ ॥
இரு கைகளிலும் திறமையுள்ள, ஞானமுள்ள எண்ணம் கொண்ட, உண்மையை ஏவும், செல்வங்களின் இருப்பிடமான அந்த தெய்வம் சவிதாவை நான் போற்றுகிறேன்; அவருக்கு உகந்த மதியை நோக்கி வேண்டுகிறேன். மேல்நோக்கிய அவரது ஒளி பிரகாசிக்கிறது; ஏவும் கணத்தில் ஒளிர்கிறார்; பொன்னிறக் கரமுடைய நல்ல சங்கல்பமுள்ளவர் வானத்தை அளக்கிறார்.
1.48.465
अ꣣ग्नि꣡ꣳ होता꣢꣯रं मन्ये꣣ दा꣡स्व꣢न्तं꣣ व꣡सोः꣢ सू꣣नु꣡ꣳ सह꣢꣯सो जा꣣त꣡वे꣢दसं꣣ वि꣢प्रं꣣ न꣢ जा꣣त꣡वे꣢दसम् ।
य꣢ ऊ꣣र्ध्व꣡या꣢ स्वध्व꣣रो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣वा꣡च्या꣢ कृ꣣पा꣢ ।
घृ꣣त꣢स्य꣣ वि꣡भ्रा꣢ष्टि꣣म꣡नु꣢ शु꣣क्र꣡शो꣢चिष आ꣣जु꣡ह्वा꣢नस्य स꣣र्पि꣡षः꣢ ॥ ४६५ ॥
ஹோதாவான அக்னியை நான் நினைக்கிறேன்; அவர் கொடையாளி, செல்வத்தின் மகன், வலிமையின் மகன், ஜாதவேதர்; ஞானமுள்ள தரிசியைப் போல ஜாதவேதர். நல்ல யாகமுடைய தெய்வம் மேல்நோக்கிய தெய்வீக வழியில் திறமையாக எழுகிறார்; நெய்யின் ஒளிரும் சுடருக்கேற்ப, சுக்ர ஒளியுடைய, வேண்டப்படும் நெய்யின் அழைப்பில்.
1.48.466
त꣢व꣣ त्य꣡न्न꣢꣯र्यं नृ꣣तो꣡ऽप꣢ इन्द्र प्रथ꣣मं꣢ पू꣣र्व्यं꣢ दि꣣वि꣢ प्र꣣वा꣡च्यं꣢ कृ꣣त꣢म् ।
यो꣢ दे꣣व꣢स्य꣣ श꣡व꣢सा꣣ प्रा꣡रि꣢णा꣣ अ꣡सु꣢ रि꣣ण꣢न्न꣣पः꣢ ।
भु꣢वो꣣ वि꣡श्व꣢म꣣भ्य꣡दे꣢व꣣मो꣡ज꣢सा वि꣣दे꣡दूर्ज꣢꣯ꣳ श꣣त꣡क्र꣢तुर्वि꣣दे꣡दिष꣢꣯म् ॥ ४६६ ॥
இந்திரா, மனிதர்களுக்குரிய, தலைவர்களின் அந்த முதல், பழமையான செயல் வானத்தில் பறைசாற்றப்பட வேண்டியது. தெய்வத்தின் வலிமையால் ஏவப்பட்டு நீர்களை விடுவிக்கும் அவன்; ஓஜஸால் தெய்வமில்லாத அனைத்தையும் நீ வெல்கிறாய்; நூறு செயல்கள் செய்யும் இந்திரன் ஊர்ஜத்தையும் உணவையும் பெறட்டும்.