अथर्ववेद · सूक्त 1.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.13.1
नमस्ते अस्तु विद्युते नमस्ते स्तनयित्नवे ।
नमस्ते अस्त्वश्मने येना दूडाशे अस्यसि ॥ १.१३.१ ॥
वीजेला नमस्कार, गर्जनेला नमस्कार. दगडाला (वज्राला) नमस्कार, ज्याने तू दूडाशावर प्रहार करतोस.
1.13.2
नमस्ते प्रवतो नपाद्यतस्तपः समूहसि ।
मृडया नस्तनूभ्यो मयस्तोकेभ्यस्कृधि ॥ १.१३.२ ॥
उंचावरून जन्मलेल्या, तुला नमस्कार; तू तप एकत्र करतेस. आमच्या शरीरांवर कृपा कर; आमच्या संततीसाठी सुख दे.
1.13.3
प्रवतो नपान् नम एवास्तु तुभ्यं नमस्ते हेतये तपुषे च कृण्मः ।
विद्म ते धाम परमं गुहा यत्समुद्रे अन्तर्निहितासि नाभिः ॥ १.१३.३ ॥
उंचावरून जन्मलेल्या, तुलाच नमस्कार. तुला नमस्कार; जळत्या शस्त्राला आम्ही अर्पण करतो. तुझे परम धाम आम्ही जाणतो, ते गुप्त आहे; समुद्रात ठेवलेले केंद्र तू आहेस.
1.13.4
यां त्वा देवा असृजन्त विश्व इषुं कृण्वाना असनाय धृष्णुम् ।
सा नो मृड विदथे गृणाना तस्यै ते नमो अस्तु देवि ॥ १.१३.४ ॥
सर्व देवांनी तुला बाण करून, प्रहारासाठी प्रचंड रूपात निर्माण केले. ती तू, यज्ञात स्तुती केली जाणारी, आमच्यावर कृपा कर. हे देवी, त्या तुला नमस्कार.