અથર્વવેદ · સૂક્ત 1.20

1.20.1

अदारसृद्भवतु देव सोमास्मिन् यज्ञे मरुतो मृडता नः ।
मा नो विददभिभा मो अशस्तिर्मा नो विदद्वृजिना द्वेष्या या ॥ १.२०.१ ॥

હે દેવ સોમ, આ યજ્ઞમાં મરુતો અમારા પર કૃપા કરો; અમને અભિભવ, નિંદા કે કુટિલ દ્વેષ્ય સંકટ પ્રાપ્ત ન થાય.

यो अद्य सेन्यो वधोऽघायूनामुदीरते ।
युवं तं मित्रावरुणावस्मद्यावयतं परि ॥ १.२०.२ ॥

આજે દુષ્ટો દ્વારા છોડાયેલો સેનાનો જે પ્રહાર છે, હે મિત્રાવરુણો, તમે બંને તેને અમારાથી દૂર કરો.

इतश्च यदमुतश्च यद्वधं वरुण यावय ।
वि महच्छर्म यच्छ वरीयो यावया वधम् ॥ १.२०.३ ॥

હે વરુણ, અહીંથી અને ત્યાંથી આવતો જે પણ પ્રહાર છે તેને દૂર કરો; મહાન અને વિશાળ આશ્રય આપો, પ્રહારને દૂર કરો.

शास इत्था महामस्यमित्रसाहो अस्तृतः ।
न यस्य हन्यते सखा न जीयते कदा चन ॥ १.२०.४ ॥

આ રીતે તું મહાન, શત્રુઓને જીતનાર, અજેય છે; જેનો મિત્ર માર્યો જતો નથી અને ક્યારેય હારતો નથી.