అథర్వవేదం · సూక్తం 1.20

1.20.1

अदारसृद्भवतु देव सोमास्मिन् यज्ञे मरुतो मृडता नः ।
मा नो विददभिभा मो अशस्तिर्मा नो विदद्वृजिना द्वेष्या या ॥ १.२०.१ ॥

ఓ దేవ సోమా, ఈ యజ్ఞంలో మరుత్తులు మామీద దయ చూపాలి; అభిభవం, నిందా, వంకర ద్వేషకరమైన కీడు మమ్ము చేరకూడదు.

यो अद्य सेन्यो वधोऽघायूनामुदीरते ।
युवं तं मित्रावरुणावस्मद्यावयतं परि ॥ १.२०.२ ॥

ఈరోజు దుర్మార్గులు పంపే సైన్యపు దెబ్బ ఏదైనా, ఓ మిత్రావరుణులారా, మీరిద్దరూ దాన్ని మా నుండి తొలగించండి.

इतश्च यदमुतश्च यद्वधं वरुण यावय ।
वि महच्छर्म यच्छ वरीयो यावया वधम् ॥ १.२०.३ ॥

ఓ వరుణా, ఇక్కడినుంచి, అక్కడినుంచి వచ్చే ఏ దెబ్బనైనా దూరం చెయ్యి; మహత్తరమైన, విశాలమైన ఆశ్రయాన్ని ప్రసాదించు; దెబ్బను దూరం చెయ్యి.

शास इत्था महामस्यमित्रसाहो अस्तृतः ।
न यस्य हन्यते सखा न जीयते कदा चन ॥ १.२०.४ ॥

ఈ విధంగా నీవు మహాన్, శత్రువులను జయించువాడు, అజేయుడవు; నీ మిత్రుడు ఎప్పుడూ హతమవ్వడు, ఎప్పుడూ ఓడిపోడు.