ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.20

1.20.1

अदारसृद्भवतु देव सोमास्मिन् यज्ञे मरुतो मृडता नः ।
मा नो विददभिभा मो अशस्तिर्मा नो विदद्वृजिना द्वेष्या या ॥ १.२०.१ ॥

ಓ ದೇವ ಸೋಮ, ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಮರುತ್ತುಗಳು ನಮಗೆ ಕೃಪೆ ತೋರಲಿ; ಅಭಿಭವವೂ ನಿಂದೆಯೂ ಡೊಂಕಾದ ದ್ವೇಷದ ಕೇಡೂ ನಮ್ಮನ್ನು ತಲುಪದಿರಲಿ.

यो अद्य सेन्यो वधोऽघायूनामुदीरते ।
युवं तं मित्रावरुणावस्मद्यावयतं परि ॥ १.२०.२ ॥

ಇಂದು ದುಷ್ಟರು ಕಳುಹಿಸುವ ಸೇನಾ ಪ್ರಹಾರ ಏನಿದ್ದರೂ, ಓ ಮಿತ್ರಾವರುಣರೇ, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಇರಿಸಿ.

इतश्च यदमुतश्च यद्वधं वरुण यावय ।
वि महच्छर्म यच्छ वरीयो यावया वधम् ॥ १.२०.३ ॥

ಓ ವರುಣನೇ, ಇಲ್ಲಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲಿಂದಲೂ ಬರುವ ಯಾವುದೇ ಹೊಡೆತವನ್ನಾದರೂ ದೂರಮಾಡು; ಮಹತ್ತಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನೀಡು; ಹೊಡೆತವನ್ನು ದೂರಮಾಡು.

शास इत्था महामस्यमित्रसाहो अस्तृतः ।
न यस्य हन्यते सखा न जीयते कदा चन ॥ १.२०.४ ॥

ಹೀಗೆ ನೀನು ಮಹಾನ್, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನು, ಅಜೇಯನು; ಯಾರ ಮಿತ್ರನು ಹತನಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲುವುದಿಲ್ಲವೋ.