அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 1.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.20.1
अदारसृद्भवतु देव सोमास्मिन् यज्ञे मरुतो मृडता नः ।
मा नो विददभिभा मो अशस्तिर्मा नो विदद्वृजिना द्वेष्या या ॥ १.२०.१ ॥
ஓ தேவ சோமா, இந்த யாகத்தில் மருத்துகள் எங்களிடம் கருணை காட்டட்டும்; எங்களை மேலாதிக்கத் தாக்குதலும், நிந்தையும், வளைந்த வெறுக்கத்தக்க தீங்குகளும் அடையாமல் இருக்கட்டும்.
1.20.2
यो अद्य सेन्यो वधोऽघायूनामुदीरते ।
युवं तं मित्रावरुणावस्मद्यावयतं परि ॥ १.२०.२ ॥
இன்று தீயோர் அனுப்பும் படைவீச்சு எதுவோ, அதை மித்திரா வருணா, நீங்கள் இருவரும் எங்களிடமிருந்து விலக்குங்கள்.
1.20.3
इतश्च यदमुतश्च यद्वधं वरुण यावय ।
वि महच्छर्म यच्छ वरीयो यावया वधम् ॥ १.२०.३ ॥
ஓ வருணா, இங்கிருந்தும் அங்கிருந்தும் வரும் எந்த அடியையும் விலக்கு; பெரிதும் விரிந்த புகலிடத்தை அருள்; அடியை விலக்கு.
1.20.4
शास इत्था महामस्यमित्रसाहो अस्तृतः ।
न यस्य हन्यते सखा न जीयते कदा चन ॥ १.२०.४ ॥
இவ்வாறு நீ பெரியவனாய் பகைவரை வெல்பவனாய், வெல்லப்படாதவனாய் ஆள்கிறாய்; யாருடைய நண்பன் கொல்லப்படுவதுமில்லை, எப்போதும் தோற்கடிக்கப்படுவதுமில்லையோ.