ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.20

1.20.1

अदारसृद्भवतु देव सोमास्मिन् यज्ञे मरुतो मृडता नः ।
मा नो विददभिभा मो अशस्तिर्मा नो विदद्वृजिना द्वेष्या या ॥ १.२०.१ ॥

ହେ ଦେବ ସୋମ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ମରୁତ୍‌ମାନେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ; ଆମକୁ ଅଭିଭବ, ନିନ୍ଦା କିମ୍ବା ବକ୍ର ଘୃଣ୍ୟ ଦୁଃଖ ନ ମିଳୁ।

यो अद्य सेन्यो वधोऽघायूनामुदीरते ।
युवं तं मित्रावरुणावस्मद्यावयतं परि ॥ १.२०.२ ॥

ଆଜି ପାପୀମାନେ ପଠାଉଥିବା ସେନା ପ୍ରହାର ଯାହା ଅଛି, ହେ ମିତ୍ରାବରୁଣ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ତାହାକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ।

इतश्च यदमुतश्च यद्वधं वरुण यावय ।
वि महच्छर्म यच्छ वरीयो यावया वधम् ॥ १.२०.३ ॥

ହେ ବରୁଣ, ଏଠାରୁ ଓ ସେଠାରୁ ଯେଉଁ ପ୍ରହାର ଆସେ, ତାହାକୁ ଦୂର କର; ମହତ୍ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ପ୍ରହାରକୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ।

शास इत्था महामस्यमित्रसाहो अस्तृतः ।
न यस्य हन्यते सखा न जीयते कदा चन ॥ १.२०.४ ॥

ଏହିପରି ତୁମେ ମହାନ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ, ଅଜେୟ; ଯାହାର ସଖା ହତ ହୁଏ ନାହିଁ, କେବେ ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ ହୁଏ ନାହିଁ।