അഥർവവേദം · സൂക്തം 1.20

1.20.1

अदारसृद्भवतु देव सोमास्मिन् यज्ञे मरुतो मृडता नः ।
मा नो विददभिभा मो अशस्तिर्मा नो विदद्वृजिना द्वेष्या या ॥ १.२०.१ ॥

ഓ ദേവ സോമാ, ഈ യജ്ഞത്തിൽ മരുത്തുകൾ ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കട്ടെ; അഭിഭവവും നിന്ദയും വക്രവും വെറുക്കപ്പെട്ടതുമായ ദോഷവും ഞങ്ങളെ പിടികൂടാതിരിക്കട്ടെ.

यो अद्य सेन्यो वधोऽघायूनामुदीरते ।
युवं तं मित्रावरुणावस्मद्यावयतं परि ॥ १.२०.२ ॥

ഇന്ന് ദുഷ്ടന്മാർ അയക്കുന്ന സൈന്യപ്രഹരം ഏതായാലും, ഓ മിത്രാവരുണന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും അതിനെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റണം.

इतश्च यदमुतश्च यद्वधं वरुण यावय ।
वि महच्छर्म यच्छ वरीयो यावया वधम् ॥ १.२०.३ ॥

ഓ വരുണാ, ഇവിടെ നിന്നും അവിടെ നിന്നും വരുന്ന ഏതു പ്രഹാരവും അകറ്റേണമേ; മഹത്തും വിശാലവുമായ അഭയം നൽകേണമേ; പ്രഹാരത്തെ അകറ്റേണമേ.

शास इत्था महामस्यमित्रसाहो अस्तृतः ।
न यस्य हन्यते सखा न जीयते कदा चन ॥ १.२०.४ ॥

ഇങ്ങനെ നീ മഹാനും ശത്രുജയിയും അജേയനുമാണ്; ആരുടെ സഖാവ് കൊല്ലപ്പെടുന്നില്ലയോ, ഒരിക്കലും പരാജിതനാകുന്നില്ലയോ.