อถรรพเวท · สูกตะ 15.3

15.3.1

स संवत्सरमूर्ध्वोऽतिष्ठत्तं देवा अब्रुवन् व्रात्य किं नु तिष्ठसीति ॥ १५.३.१ ॥

เขายืนตรงอยู่หนึ่งปี เหล่าเทพกล่าวแก่เขาว่า "วราตยะ เหตุใดท่านจึงยืนอยู่"

सोऽब्रवीदासन्दीं मे सं भरन्त्विति ॥ १५.३.२ ॥

เขากล่าวว่า "จงนำที่นั่ง (อาสันที) มาประกอบให้ข้า"

तस्मै व्रात्यायासन्दीं समभरन् ॥ १५.३.३ ॥

พวกเขาจึงนำที่นั่ง (อาสันที) มาประกอบให้วราตยะนั้น

तस्या ग्रीष्मश्च वसन्तश्च द्वौ पादावास्तां शरच्च वर्षाश्च द्वौ ॥ १५.३.४ ॥

ฤดูร้อนและฤดูใบไม้ผลิเป็นสองขาของอาสันทีนั้น ฤดูใบไม้ร่วงและฤดูฝนเป็นอีกสองขา

बृहच्च रथन्तरं चानूच्ये आस्तां यज्ञायज्ञियं च वामदेव्यं च तिरश्च्ये ॥ १५.३.५ ॥

บทขับพฤหัตและรถันตระเป็นไม้ค้ำด้านข้างทั้งสอง (อานูจยะ) ของที่นั่งนั้น บทขับยัชญายัชญียะและวามเทวยะเป็นไม้ขวาง (ติรัศจี)

ऋचः प्राञ्चस्तन्तवो यजूंषि तिर्यञ्चः ॥ १५.३.६ ॥

บทฤๅ (ฤจ) คือเส้นด้ายที่พาดไปข้างหน้า บทยชุส คือเส้นด้ายที่พาดไปขวาง

वेद आस्तरणं ब्रह्मोपबर्हणम् ॥ १५.३.७ ॥

เวทคือผ้าปูที่นั่ง พรหมันคือหมอนอิง

सामासाद उद्गीथोऽपश्रयः ॥ १५.३.८ ॥

สามันคือที่นั่ง อุทคีถคือพนักพิง

तामासन्दीं व्रात्य आरोहत् ॥ १५.३.९ ॥

วราตยะขึ้นนั่งบนที่นั่งนั้น

तस्य देवजनाः परिष्कन्दा आसन्त्संकल्पाः प्रहाय्या विश्वानि भूतान्युपसदः ॥ १५.३.१० ॥

หมู่เทพเป็นบริวารของเขา ความปรารถนาของเขาเป็นทูตผู้นำสาร สรรพภูตทั้งปวงเป็นผู้นั่งร่วมอาสน์ของเขา

विश्वान्येवास्य भूतान्युपसदो भवन्ति य एवं वेद ॥ १५.३.११ ॥

สรรพภูตทั้งปวงย่อมเป็นผู้นั่งร่วมอาสน์ของผู้ที่รู้ดังนี้โดยแท้