അഥർവവേദം · സൂക്തം 15.3

15.3.1

स संवत्सरमूर्ध्वोऽतिष्ठत्तं देवा अब्रुवन् व्रात्य किं नु तिष्ठसीति ॥ १५.३.१ ॥

അവൻ ഒരു സംവത്സരം നേരെ നിന്നു. ദേവന്മാർ അവനോടു പറഞ്ഞു: ഹേ വ്രാത്യാ, നീ എന്തിനു നിൽക്കുന്നു?

सोऽब्रवीदासन्दीं मे सं भरन्त्विति ॥ १५.३.२ ॥

അവൻ പറഞ്ഞു: എനിക്കായി ആസന്ദി ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവരട്ടെ.

तस्मै व्रात्यायासन्दीं समभरन् ॥ १५.३.३ ॥

ആ വ്രാത്യന് അവർ ആസന്ദി ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു.

तस्या ग्रीष्मश्च वसन्तश्च द्वौ पादावास्तां शरच्च वर्षाश्च द्वौ ॥ १५.३.४ ॥

അതിന്റെ രണ്ടു കാലുകൾ വേനലും വസന്തവുമായിരുന്നു; ശരത്തും വർഷവും രണ്ടു (കാലുകൾ) ആയിരുന്നു.

बृहच्च रथन्तरं चानूच्ये आस्तां यज्ञायज्ञियं च वामदेव्यं च तिरश्च्ये ॥ १५.३.५ ॥

ബൃഹത്തും രഥന്തരവും അതിന്റെ രണ്ട് ആനൂച്യങ്ങൾ (വശങ്ങളിലെ കൈപ്പിടികൾ) ആയിരുന്നു; യജ്ഞായജ്ഞീയവും വാമദേവ്യവും തിരശ്ചീന ദണ്ഡുകളായ തിരശ്ച്യങ്ങളായിരുന്നു.

ऋचः प्राञ्चस्तन्तवो यजूंषि तिर्यञ्चः ॥ १५.३.६ ॥

ഋക്കുകൾ മുന്നോട്ടു നീളുന്ന നൂലുകൾ; യജുസ്സുകൾ കുറുകെ നീളുന്ന (നൂലുകൾ) ആയിരുന്നു.

वेद आस्तरणं ब्रह्मोपबर्हणम् ॥ १५.३.७ ॥

വേദം വിരിപ്പ്; ബ്രഹ്മം തലയണ.

सामासाद उद्गीथोऽपश्रयः ॥ १५.३.८ ॥

സാമം ആസനം; ഉദ്ഗീഥം ചാരുപടി.

तामासन्दीं व्रात्य आरोहत् ॥ १५.३.९ ॥

ആ ആസന്ദിയിൽ വ്രാത്യൻ കയറി.

तस्य देवजनाः परिष्कन्दा आसन्त्संकल्पाः प्रहाय्या विश्वानि भूतान्युपसदः ॥ १५.३.१० ॥

അവന് ദേവജനർ പരിഷ്കന്ദർ ആയിരുന്നു; സങ്കല്പങ്ങൾ പ്രഹായ്യർ; സകല ഭൂതങ്ങളും ഉപസദർ.

विश्वान्येवास्य भूतान्युपसदो भवन्ति य एवं वेद ॥ १५.३.११ ॥

ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവന് സകല ഭൂതങ്ങളും ഉപസദർ ആകുന്നു.