அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 15.3

15.3.1

स संवत्सरमूर्ध्वोऽतिष्ठत्तं देवा अब्रुवन् व्रात्य किं नु तिष्ठसीति ॥ १५.३.१ ॥

அவன் ஓர் ஆண்டு காலம் நிமிர்ந்து நின்றான். தேவர்கள் அவனிடம், ஓ வ்ராத்ய, ஏன் நிற்கிறாய் என்று கேட்டனர்.

सोऽब्रवीदासन्दीं मे सं भरन्त्विति ॥ १५.३.२ ॥

அவன் கூறினான், எனக்காக ஓர் ஆசந்தியை ஒன்று சேர்த்துக் கொண்டு வாருங்கள் என்று.

तस्मै व्रात्यायासन्दीं समभरन् ॥ १५.३.३ ॥

அந்த வ்ராத்யனுக்காக அவர்கள் ஆசந்தியை ஒன்று சேர்த்துக் கொண்டு வந்தனர்.

तस्या ग्रीष्मश्च वसन्तश्च द्वौ पादावास्तां शरच्च वर्षाश्च द्वौ ॥ १५.३.४ ॥

அதன் இரு கால்கள் கோடையும் வசந்தமும்; சரத்தும் மழைக்காலமும் இரண்டு (கால்கள்) ஆயின.

बृहच्च रथन्तरं चानूच्ये आस्तां यज्ञायज्ञियं च वामदेव्यं च तिरश्च्ये ॥ १५.३.५ ॥

பிருஹத்தும் ரதந்தரமும் அதன் இரு ஆனூச்சியங்கள் (பக்க மரங்கள்) ஆயின; யஜ்ஞாயஜ்ஞியமும் வாமதேவ்யமும் குறுக்குக் கட்டைகளான திரச்சியங்கள் ஆயின.

ऋचः प्राञ्चस्तन्तवो यजूंषि तिर्यञ्चः ॥ १५.३.६ ॥

ரிக்குகள் நேராகச் செல்லும் நூல்களாயின; யஜுஸ்கள் குறுக்காகச் செல்லும் (நூல்கள்).

वेद आस्तरणं ब्रह्मोपबर्हणम् ॥ १५.३.७ ॥

வேதம் விரிப்பு; பிரம்மம் தலையணை.

सामासाद उद्गीथोऽपश्रयः ॥ १५.३.८ ॥

சாமம் இருக்கை; உத்கீதம் சாய்ந்துகொள்ளும் ஆதாரம்.

तामासन्दीं व्रात्य आरोहत् ॥ १५.३.९ ॥

அந்த ஆசனத்தில் வ்ராத்யன் ஏறினான்.

तस्य देवजनाः परिष्कन्दा आसन्त्संकल्पाः प्रहाय्या विश्वानि भूतान्युपसदः ॥ १५.३.१० ॥

அவனுக்குத் தேவஜனர் பரிஷ்கந்தர்கள்; சங்கல்பங்கள் பிரஹாய்யர்கள்; எல்லா உயிர்களும் உபசதர்கள்.

विश्वान्येवास्य भूतान्युपसदो भवन्ति य एवं वेद ॥ १५.३.११ ॥

இவ்வாறு அறிபவனுக்கு எல்லா உயிர்களும் உபசதர்களாகின்றன.