अथर्ववेद · सूक्त 19.20

19.20.1

अप न्यधुः पौरुषेयं वधं यमिन्द्राग्नी धाता सविता बृहस्पतिः ।
सोमो राजा वरुणो अश्विना यमः पूषास्मान् परि पातु मृत्योः ॥ १९.२०.१ ॥

इंद्र आणि अग्नी, धाता, सविता, बृहस्पती, राजा सोम, वरुण, अश्विनौ, यम आणि पूषा यांनी मानवनिर्मित जो प्रहार दूर ठेवला, ते आम्हांस मृत्यूपासून वाचवोत.

यानि चकार भुवनस्य यस्पतिः प्रजापतिर्मातरिश्वा प्रजाभ्यः ।
प्रदिशो यानि वसते दिशश्च तानि मे वर्माणि बहुलानि सन्तु ॥ १९.२०.२ ॥

भुवनाच्या स्वामीने जे घडवले, प्रजापती आणि मातरिश्वा यांनी प्रजांसाठी जे केले, उपदिशा आणि दिशा ज्यांना धारण करतात, ती कवचे माझ्यासाठी पुष्कळ असोत.

यत्ते तनूष्वनह्यन्त देवा द्युराजयो देहिनः ।
इन्द्रो यच्चक्रे वर्म तदस्मान् पातु विश्वतः ॥ १९.२०.३ ॥

देवांनी तुझ्या शरीरांवर जे बांधले, आकाशाचे राजे असलेले देहधारी, आणि इंद्राने जे कवच केले — ते आम्हांस सर्व बाजूंनी वाचवो.

वर्म मे द्यावापृथिवी वर्माहर्वर्म सूर्यः ।
वर्म मे विश्वे देवाः क्रन् मा मा प्रापत्प्रतीचिका ॥ १९.२०.४ ॥

द्यावापृथिवी माझे कवच; दिवस कवच; सूर्य कवच; सर्व देवांनी माझ्यासाठी कवच करावे, म्हणजे प्रतीचिका मला पोहोचू नये.