أثارفافيدا · سوكتا 19.32

19.32.1

शतकाण्डो दुश्च्यवनः सहस्रपर्ण उत्तिरः ।
दर्भो य उग्र ओषधिस्तं ते बध्नाम्यायुषे ॥ १९.३२.१ ॥

ذو المئة عقدة، العسير الانكسار، ذو الألف ورقة، عشب الدربها الذي يعبر بالإنسان؛ هذا العشب الشديد أربطه عليك من أجل طول العمر.

नास्य केशान् प्र वपन्ति नोरसि ताडमा घ्नते ।
यस्मा अछिन्नपर्णेन दर्भेन शर्म यच्छति ॥ १९.३२.२ ॥

لا يحلقون شعره ولا يضربون صدره، لمن يمنحه عشب الدربها ذو الأوراق غير المقطوعة حماية.

दिवि ते तूलमोषधे पृथिव्यामसि निष्ठितः ।
त्वया सहस्रकाण्डेनायुः प्र वर्धयामहे ॥ १९.३२.३ ॥

يا عشبة، جذرك في السماء وأنت راسخة على الأرض؛ بك، يا ذات الألف عقدة، نزيد في العمر.

तिस्रो दिवो अत्यतृणत्तिस्र इमाः पृथिवीरुत ।
त्वयाहं दुर्हार्दो जिह्वां नि तृणद्मि वचांसि ॥ १९.३२.४ ॥

لقد نفذت في السماوات الثلاث وفي هذه الأرضين الثلاث؛ بك أخفض ألسنة ذوي القلوب السيئة وأقوالهم.

त्वमसि सहमानोऽहमस्मि सहस्वान् ।
उभौ सहस्वन्तौ भूत्वा सपत्नान् सहिषीवहि ॥ १९.३२.५ ॥

أنتِ الغالبة، وأنا القوي؛ لنكن كلانا منتصرين، ولنغلب الخصوم.

सहस्व नो अभिमातिं सहस्व पृतनायतः ।
सहस्व सर्वान् दुर्हार्दः सुहार्दो मे बहून् कृधि ॥ १९.३२.६ ॥

اغلبي هجوم العداوة علينا، واغلبي الطامعين في القتال؛ اغلبي كل ذوي القلوب السيئة، واجعلي لي أصدقاء كثيرين محبين.

दर्भेण देवजातेन दिवि ष्टम्भेन शश्वदित् ।
तेनाहं शश्वतो जनामसनं सनवानि च ॥ १९.३२.७ ॥

بعشب الdarbha المولود من الآلهة، المثبّت في السماء، دائمًا؛ به سأنال الناس الكثيرين وأغلبهم.

प्रियं मा दर्भ कृणु ब्रह्मराजन्याभ्यां शूद्राय चार्याय च ।
यस्मै च कामयामहे सर्वस्मै च विपश्यते ॥ १९.३२.८ ॥

يا عشب الدربهة، اجعلني محبوبًا عند البراهمي والكشاتريا، وعند الشودرا والآريا، وعند من نشتهيه، وعند كل بصير.

यो जायमानः पृथिवीमदृंहद्यो अस्तभ्नादन्तरिक्षं दिवं च ।
यं बिभ्रतं ननु पाप्मा विवेद स नोऽयं दर्भो वरुणो दिवा कः ॥ १९.३२.९ ॥

الذي عند ولادته ثبّت الأرض، الذي أسند الجو والسماء؛ الذي حمله، عرفه الإثم حقًا — هذا الدربهة لنا هو فارونا؛ من في النهار؟

सपत्नहा शतकाण्डः सहस्वान् ओषधीनां प्रथमः सं बभूव ।
स नोऽयं दर्भः परि पातु विश्वतस्तेन साक्षीय पृतनाः पृतन्यतः ॥ १९.३२.१० ॥

قاتل الأعداء، ذو المئة ساق، المنتصر، صار الأول بين النباتات. ليحمنا هذا الدربهة من كل جانب؛ وبه نغلب الجيوش المعادية.