ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.27

2.27.1

नेच्छत्रुः प्राशं जयाति सहमानाभिभूरसि ।
प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे ॥ २.२७.१ ॥

ଶତ୍ରୁ ଭୋଜନକୁ ଜିଣେ ନାହିଁ; ତୁମେ ସହନଶୀଳା ଓ ଅଭିଭବକାରିଣୀ। ହେ ଔଷଧି, ପ୍ରତିଭୋଜନକୁ ନଷ୍ଟ କର; ବିଷମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଦହୀନ କର।

सुपर्णस्त्वान्वविन्दत्सूकरस्त्वाखनन् नसा ।
प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे ॥ २.२७.२ ॥

ଗରୁଡ଼ ତୁମକୁ ଖୋଜିଲା; ଶୂକର ନାକରେ ତୁମକୁ ଖୋଳି ବାହାର କଲା। ହେ ଔଷଧି, ପ୍ରତିଭୋଜନକୁ ନଷ୍ଟ କର; ବିଷମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଦହୀନ କର।

इन्द्रो ह चक्रे त्वा बाहावसुरेभ्य स्तरीतवे ।
प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे ॥ २.२७.३ ॥

ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ନିଜ ବାହୁରେ ଧାରଣ କଲେ। ହେ ଔଷଧି, ପ୍ରତିଭୋଜନକୁ ନଷ୍ଟ କର; ବିଷମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଦହୀନ କର।

पाटामिन्द्रो व्याश्नादसुरेभ्य स्तरीतवे ।
प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे ॥ २.२७.४ ॥

ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଟା ଔଷଧି ଖାଇଲେ। ହେ ଔଷଧି, ପ୍ରତିଭୋଜନକୁ ନଷ୍ଟ କର; ବିଷମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଦହୀନ କର।

तयाहं शत्रून्त्साक्ष इन्द्रः सालावृकामिव ।
प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे ॥ २.२७.५ ॥

ସେହି ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ସାଲାବୃକାକୁ ଜିତିଲେ, ସେପରି ମୁଁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତେ। ହେ ଔଷଧି, ପ୍ରତିଭୋଜନକୁ ନଷ୍ଟ କର; ବିଷମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଦହୀନ କର।

रुद्र जलाषभेषज नीलशिखण्ड कर्मकृत् ।
प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे ॥ २.२७.६ ॥

ହେ ରୁଦ୍ର, ଜଳାଷଭେଷଜ, ନୀଳଶିଖଣ୍ଡ, କର୍ମକର୍ତ୍ତା! ପ୍ରତିଭୋଜନକୁ ନଷ୍ଟ କର; ବିଷମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଦହୀନ କର, ହେ ଔଷଧି।

तस्य प्राशं त्वं जहि यो न इन्द्राभिदासति ।
अधि नो ब्रूहि शक्तिभिः प्राशि मामुत्तरं कृधि ॥ २.२७.७ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତାର ସେଇ ଭକ୍ଷକକୁ ତୁମେ ବିନଷ୍ଟ କର। ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଶକ୍ତିସହ କୁହ; ହେ ଭକ୍ଷକ, ମୋତେ ଉନ୍ନତ କର।