Vedyatra वेदयात्रा
શોધો

અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.12

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

શબ્દાર્થ સાથે વાંચો

20.12.1

उदु ब्रह्माण्यैरत श्रवस्येन्द्रं समर्ये महया वसिष्ठ ।
आ यो विश्वानि शवसा ततानोपश्रोता म ईवतो वचांसि ॥ २०.१२.१ ॥

કીર્તિ માટે અને સંગ્રામમાં, હે વસિષ્ઠ, બ્રહ્મસ્તોત્રોથી ઇન્દ્રની મહિમા કરો. પોતાના બળથી સર્વ વિસ્તારનાર, પ્રયત્નશીલ મારા શબ્દો સાંભળનાર તે જ છે.

20.12.2

अयामि घोष इन्द्र देवजामिरिरज्यन्त यच्छुरुधो विवाचि ।
नहि स्वमायुश्चिकिते जनेषु तानीदंहांस्यति पर्ष्यस्मान् ॥ २०.१२.२ ॥

હે ઇન્દ્ર, દેવકુળ જેવો નાદ હું ઉઠાવું છું, વાદમાં વીરો ઉત્તેજિત થાય ત્યારે. માણસોમાં કોઈ પોતાનું આયુષ્ય જાણતું નથી; તે પાપોથી અમને પાર કરાવો.

20.12.3

युजे रथं गवेषणं हरिभ्यामुप ब्रह्माणि जुजुषाणमस्थुः ।
वि बाधिष्ट स्य रोदसी महित्वेन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघन्वान् ॥ २०.१२.३ ॥

ગાયો શોધતા રથને બે હરિ ઘોડાથી હું જોડું છું; બ્રહ્મસ્તોત્રો પાસે ઊભા રહીને તેને પ્રસન્ન કરે છે. પોતાની મહત્તાથી ઇન્દ્રે તે બે લોકને હટાવ્યા; નિર્વિરોધ થઈને વૃત્રોનો વધ કર્યો.

20.12.4

आपश्चित्पिप्यु स्तर्यो न गावो नक्षन्न् ऋतं जरितारस्त इन्द्र ।
याहि वायुर्न नियुतो नो अच्छा त्वं हि धीभिर्दयसे वि वाजान् ॥ २०.१२.४ ॥

જળ પણ વધે છે, વાંઝ ગાયોની જેમ; સ્તોતાઓ તારા ઋતને પામે છે. હે ઇન્દ્ર, વાયુની જેમ તારા અશ્વસમૂહ સાથે અમારી પાસે આવ; તું જ તારા કર્મોથી ધન વહેંચે છે.

20.12.5

ते त्वा मदा इन्द्र मादयन्तु शुष्मिणं तुविराधसं जरित्रे ।
एको देवत्रा दयसे हि मर्तान् अस्मिन् छूर सवने मादयस्व ॥ २०.१२.५ ॥

તે મદો તને આનંદિત કરે, હે ઇન્દ્ર — બળવાન અને ધનદાતા એવા તને, સ્તોતા માટે. તું એકલો દેવોમાં મનુષ્યોને વહેંચે છે; હે વીર, આ સોમસવનમાં આનંદ પામ.

20.12.6

एवेदिन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो अभ्यर्चन्त्यर्कैः ।
स न स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.१२.६ ॥

એ જ રીતે વસિષ્ઠો વૃષભ, વજ્રબાહુ ઇન્દ્રની અર્કો (મંત્રો) વડે સ્તુતિ કરે છે. સ્તુત થયેલો તે અમને વીરપુત્રો અને ગોધન આપો; તમે કલ્યાણો સાથે હંમેશાં અમારું રક્ષણ કરો.

20.12.7

ऋजीषी वज्री वृषभस्तुराषाट्छुष्मी राजा वृत्रहा सोमपावा ।
युक्त्वा हरिभ्यामुप यासदर्वाङ्माध्यंदिने सवने मत्सदिन्द्रः ॥ २०.१२.७ ॥

ઋજીષી, વજ્રધારી, વૃષભ, શત્રુવિજેતા, બળવાન રાજા, વૃત્રહંતા, સોમપાન કરનાર ઇન્દ્ર. તે પોતાના બે હરિ અશ્વોને જોડીને અહીં આવે અને મધ્યાહ્નના સવનમાં આનંદિત થાય.