अथर्ववेद · सूक्त 20.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.12.1
उदु ब्रह्माण्यैरत श्रवस्येन्द्रं समर्ये महया वसिष्ठ ।
आ यो विश्वानि शवसा ततानोपश्रोता म ईवतो वचांसि ॥ २०.१२.१ ॥
कीर्तीसाठी आणि संग्रामात, हे वसिष्ठा, ब्रह्मस्तोत्रांनी इंद्राची थोरवी गा. आपल्या बलाने सर्व विस्तारणारा, प्रयत्न करणाऱ्या माझी वचने ऐकणारा तोच.
20.12.2
अयामि घोष इन्द्र देवजामिरिरज्यन्त यच्छुरुधो विवाचि ।
नहि स्वमायुश्चिकिते जनेषु तानीदंहांस्यति पर्ष्यस्मान् ॥ २०.१२.२ ॥
हे इंद्रा, देवकुलासारखा नाद मी उंचावतो, वादात वीर उत्तेजित होतात तेव्हा. माणसांमध्ये कोणी आपले आयुष्य जाणत नाही; त्या पापांपासून आम्हांस पार नेई.
20.12.3
युजे रथं गवेषणं हरिभ्यामुप ब्रह्माणि जुजुषाणमस्थुः ।
वि बाधिष्ट स्य रोदसी महित्वेन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघन्वान् ॥ २०.१२.३ ॥
गायी शोधणाऱ्या रथाला दोन हरि अश्वांना मी जुंपतो; ब्रह्मस्तोत्रे जवळ उभी राहून त्याला संतुष्ट करतात. आपल्या महानतेने इंद्राने ते दोन्ही लोक दूर सारले; कोणताही विरोधक नसता वृत्रांना ठार केले.
20.12.4
आपश्चित्पिप्यु स्तर्यो न गावो नक्षन्न् ऋतं जरितारस्त इन्द्र ।
याहि वायुर्न नियुतो नो अच्छा त्वं हि धीभिर्दयसे वि वाजान् ॥ २०.१२.४ ॥
पाणीही वाढते, वांझ गायींसारखे; स्तोते तुझा ऋत मिळवतात. हे इंद्रा, वायूप्रमाणे आपल्या अश्वसमूहांसह आमच्याकडे ये; तूच आपल्या कर्मांनी धने वाटतोस.
20.12.5
ते त्वा मदा इन्द्र मादयन्तु शुष्मिणं तुविराधसं जरित्रे ।
एको देवत्रा दयसे हि मर्तान् अस्मिन् छूर सवने मादयस्व ॥ २०.१२.५ ॥
ते मद तुला आनंदित करोत, हे इंद्रा — बलवान व धनदाता असलेल्या तुला, स्तोत्यासाठी. तूच एकटा देवांमध्ये माणसांना वाटतोस; हे वीरा, या सोमसवनात आनंदित हो.
20.12.6
एवेदिन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो अभ्यर्चन्त्यर्कैः ।
स न स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.१२.६ ॥
याचप्रमाणे वसिष्ठ ऋषी वृषभ, वज्रबाहू इंद्राची अर्कांनी (मंत्रांनी) स्तुती करतात. स्तुत झालेला तो आम्हाला वीरपुत्र आणि गोधन देवो; तुम्ही कल्याणांसह सदैव आमचे रक्षण करा.
20.12.7
ऋजीषी वज्री वृषभस्तुराषाट्छुष्मी राजा वृत्रहा सोमपावा ।
युक्त्वा हरिभ्यामुप यासदर्वाङ्माध्यंदिने सवने मत्सदिन्द्रः ॥ २०.१२.७ ॥
ऋजीषी, वज्रधारी, वृषभ, शत्रुजेता, बलवान राजा, वृत्रहन्ता, सोमपान करणारा इंद्र. त्याने आपले दोन हरी (अश्व) जुंपून येथे यावे आणि मध्यान्हीच्या सवनात आनंदित व्हावे.