અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.133

20.133.1

विततौ किरणौ द्वौ तावा पिनष्टि पूरुषः ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.१ ॥

ફેલાયેલાં બે કિરણોને પુરુષ પીસે છે. હે કુમારી, તું માને છે તેમ તે એવું નથી.

मातुष्टे किरणौ द्वौ निवृत्तः पुरुषानृते ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.२ ॥

તારી માતાનાં બે કિરણો પુરુષના અસત્ય તરફ પાછાં વળ્યાં. હે કુમારી, તું માને છે તેમ તે એવું નથી.

निगृह्य कर्णकौ द्वौ निरायच्छसि मध्यमे ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.३ ॥

બે કર્ણકોને પકડીને વચ્ચેથી તું ખેંચે છે. હે કુમારી, તું માને છે તેમ તે એવું નથી.

उत्तानायै शयानायै तिष्ठन्ती वाव गूहसि ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.४ ॥

ચત્તી સૂતેલી, સૂતેલી સ્ત્રી માટે ઊભી રહીને તું છુપાવે છે. હે કુમારી, તું માને છે તેમ તે એવું નથી.

श्लक्ष्णायां श्लक्ष्णिकायां श्लक्ष्णमेवाव गूहसि ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.५ ॥

લીસીમાં, નાની લીસીમાં તું લીસાને જ છુપાવે છે. હે કુમારી, તું માને છે તેમ તે એવું નથી.

अवश्लक्ष्णमिव भ्रंशदन्तर्लोममति ह्रदे ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.६ ॥

અતિ લીસું, સરકતું, અંદર રૂંવાટીવાળું કંઈક જાણે, સરોવર પાર. હે કુમારી, તું માને છે તેમ તે એવું નથી.