அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.133

20.133.1

विततौ किरणौ द्वौ तावा पिनष्टि पूरुषः ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.१ ॥

விரிந்த இரண்டு கதிர்களை ஆண் அரைக்கிறான். ஓ கன்னியே, நீ நினைப்பது போல அது அப்படி அல்ல.

मातुष्टे किरणौ द्वौ निवृत्तः पुरुषानृते ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.२ ॥

உன் தாயின் இரண்டு கதிர்கள் ஆணின் பொய்யை நோக்கித் திரும்பின. ஓ கன்னியே, நீ நினைப்பது போல அது அப்படி அல்ல.

निगृह्य कर्णकौ द्वौ निरायच्छसि मध्यमे ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.३ ॥

இரண்டு கர்ணகங்களைப் பற்றிப் பிடித்து நடுவிலிருந்து நீ இழுக்கிறாய். ஓ கன்னியே, நீ நினைப்பது போல அது அப்படி அல்ல.

उत्तानायै शयानायै तिष्ठन्ती वाव गूहसि ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.४ ॥

மல்லாந்து கிடக்கும், உறங்கும் ஒருத்திக்காக நின்றபடி நீ மறைக்கிறாய். ஓ கன்னியே, நீ நினைப்பது போல அது அப்படி அல்ல.

श्लक्ष्णायां श्लक्ष्णिकायां श्लक्ष्णमेवाव गूहसि ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.५ ॥

மென்மையானவளிடமும், சிறு மென்மையானவளிடமும் நீ மென்மையானதையே மறைக்கிறாய். ஓ கன்னியே, நீ நினைப்பது போல அது அப்படி அல்ல.

अवश्लक्ष्णमिव भ्रंशदन्तर्लोममति ह्रदे ।
न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥ २०.१३३.६ ॥

மிகவும் மென்மையானதும், விழுந்து கொண்டிருப்பதும், உள்ளே உரோமமுடையதுமான ஒன்று போல, குளத்தின் குறுக்கே. ஓ கன்னியே, நீ நினைப்பது போல அது அப்படி அல்ல.