अथर्ववेद · सूक्त 20.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.17.1
अच्छा म इन्द्रं मतयः स्वर्विदः सध्रीचीर्विश्वा उशतीरनूषत ।
परि ष्वजन्ते जनयो यथा पतिं मर्यं न शुन्ध्युं मघवानमूतये ॥ २०.१७.१ ॥
स्वर्गाचा शोध घेणारे माझे विचार इंद्राकडे जातात; इच्छा करणारे सर्व जण एकत्र त्याची स्तुती करतात. स्त्रिया पतीला आलिंगन देतात तसे, दानशूर इंद्राला मदतीसाठी ते सभोवती वेढून आलिंगन देतात.
20.17.2
न घा त्वद्रिगप वेति मे मनस्त्वे इत्कामं पुरुहूत शिश्रय ।
राजेव दस्म नि षदोऽधि बर्हिष्यस्मिन्त्सु सोमेऽवपानमस्तु ते ॥ २०.१७.२ ॥
डोंगर फोडणाऱ्या इंद्रा, माझे मन तुझ्यापासून दूर जात नाही; अनेकांनी आवाहन केलेल्या, माझी इच्छा तुझ्यातच राहो. हे अद्भुता, राजाप्रमाणे या दर्भासनावर बस; या सोमात तुझे पान होवो.
20.17.3
विषूवृदिन्द्रो अमतेरुत क्षुधः स इद्रायो मघवा वस्व ईशते ।
तस्येदिमे प्रवणे सप्त सिन्धवो वयो वर्धन्ति वृषभस्य शुष्मिणः ॥ २०.१७.३ ॥
दारिद्र्य आणि भूक दूर करणारा इंद्र; तोच दानशूर धन व संपत्तीचा स्वामी आहे. त्याच्या या उतारावर सात नद्या वाहतात; बलवान वृषभाचे बल त्या वाढवतात.
20.17.4
वयो न वृक्षं सुपलाशमासदन्त्सोमास इन्द्रं मन्दिनश्चमूषदः ।
प्रैषामनीकं शवसा दविद्युतद्विदत्स्वर्मनवे ज्योतिरार्यम् ॥ २०.१७.४ ॥
सुंदर पानांच्या झाडावर पक्षी उतरावेत तसे, आनंद देणारे सोमबिंदू पात्रात बसलेल्या इंद्राकडे उतरले. त्यांची बलवान सेना चमकत पुढे गेली; मनूसाठी तिने स्वर्गप्रकाश व श्रेष्ठ ज्योती मिळवली.
20.17.5
कृतं न श्वघ्नी वि चिनोति देवने संवर्गं यन् मघवा सूर्यं जयत् ।
न तत्ते अन्यो अनु वीर्यं शकन् न पुराणो मघवन् नोत नूतनः ॥ २०.१७.५ ॥
खेळात जिंकलेला जुगारी पणाचे सर्व धन गोळा करतो, तसे दानशूर इंद्राने सूर्याला जिंकले. हे दानशूरा, तुझे ते वीर्य दुसरा कोणी अनुसरू शकत नाही; जुना असो वा नवा.
20.17.6
विशंविशं मघवा पर्यशायत जनानां धेना अवचाकशद्वृषा ।
यस्याह शक्रः सवनेषु रण्यति स तीव्रैः सोमैः सहते पृतन्यतः ॥ २०.१७.६ ॥
मघवान प्रत्येक जमातीत मध्ये व्यापून पडला; वृषाने लोकांच्या वाणींकडे पाहिले. ज्याच्या सवनांत शक्र निश्चितच आनंद घेतो, तो तीव्र सोमांनी युद्धेच्छुकांना जिंकतो.
20.17.7
आपो न सिन्धुमभि यत्समक्षरन्त्सोमास इन्द्रं कुल्या इव ह्रदम् ।
वर्धन्ति विप्रा महो अस्य सादने यवं न वृष्टिर्दिव्येन दानुना ॥ २०.१७.७ ॥
पाणी नदीकडे वाहते तसे सोम इंद्राकडे एकत्र वाहतात; कालवे तलावाकडे जातात तसे. विप्र त्याच्या महान आसनावर त्याला वाढवतात; दिव्य दानाने पाऊस यवाला वाढवतो तसे.
20.17.8
वृषा न क्रुद्धः पतयद्रजःस्वा यो अर्यपत्नीरकृणोदिमा अपः ।
स सुन्वते मघवा जीरदानवेऽविन्दज्ज्योतिर्मनवे हविष्मते ॥ २०.१७.८ ॥
वृषाप्रमाणे क्रुद्ध होऊन तो अंतरिक्षांत झेपावला; ज्याने ही जलं आर्य-पत्नी केली, तो मघवान सोम पिळणाऱ्याला, जलद दात्याला, हविष्मान मनूला प्रकाश मिळवून देतो.
20.17.9
उज्जायतां परशु ज्योतिषा सह भूया ऋतस्य सुदुघा पुराणवत् ।
वि रोचतामरुषो भानुना शुचिः स्वर्न शुक्रं शुशुचीत सत्पतिः ॥ २०.१७.९ ॥
परशू प्रकाशासह उठो; ऋताची सुदुहा गाय जशी पूर्वीप्रमाणे होवो. अरुण शुचि आपल्या तेजाने चमको; सूर्य जसा उज्ज्वल चमकतो तसा सत्पति चमको.
20.17.10
गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् ।
वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम ॥ २०.१७.१० ॥
हे पुरुहूता, गायींनी आम्ही दुर्बुद्धी पार करू; यवाने सर्व भूक. राजांसह आम्ही प्रथम होऊन धने जिंकू; आमच्या वृजनाने आम्ही जिंकू.
20.17.11
बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघायोः ।
इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यः वरिवः कृणोतु ॥ २०.१७.११ ॥
बृहस्पती आमचे मागून, वरून, खालून आणि दुष्टापासून रक्षण करो. इंद्र समोरून आणि मध्यातून आमचे रक्षण करो; मित्र मित्रांना संपत्ती देवो.
20.17.12
बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य ।
धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.१७.१२ ॥
हे बृहस्पते, तू आणि इंद्र दिव्य व पार्थिव धनाचे स्वामी आहात. स्तुती करणाऱ्या आणि गाणाऱ्याला संपत्ती द्या; तुम्ही सर्वजण सदैव कल्याणाने आमचे रक्षण करा.