Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.17

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

20.17.1

अच्छा म इन्द्रं मतयः स्वर्विदः सध्रीचीर्विश्वा उशतीरनूषत ।
परि ष्वजन्ते जनयो यथा पतिं मर्यं न शुन्ध्युं मघवानमूतये ॥ २०.१७.१ ॥

சுவர்க்கத்தைக் கண்டடையும் என் எண்ணங்கள் இந்திரனை நோக்கிச் செல்கின்றன; விரும்பும் அனைத்தும் ஒன்றாகச் அவரைப் போற்றுகின்றன. மனைவியர் கணவனைத் தழுவுவது போல், அருள்மிக்க இந்திரனை உதவிக்காக அவை சூழ்ந்து தழுவுகின்றன.

20.17.2

न घा त्वद्रिगप वेति मे मनस्त्वे इत्कामं पुरुहूत शिश्रय ।
राजेव दस्म नि षदोऽधि बर्हिष्यस्मिन्त्सु सोमेऽवपानमस्तु ते ॥ २०.१७.२ ॥

மலைகளைப் பிளக்கும் இந்திரனே, என் மனம் உன்னிடமிருந்து விலகாது; பலரால் அழைக்கப்படுபவனே, என் ஆசை உன்னிடமே நிலைக்கட்டும். அரசனைப் போல, அற்புதனே, இந்த தர்ப்பைமீது அமர்ந்துகொள்; இந்த சோமத்தில் உனக்கு பானம் இருக்கட்டும்.

20.17.3

विषूवृदिन्द्रो अमतेरुत क्षुधः स इद्रायो मघवा वस्व ईशते ।
तस्येदिमे प्रवणे सप्त सिन्धवो वयो वर्धन्ति वृषभस्य शुष्मिणः ॥ २०.१७.३ ॥

பற்றாக்குறையையும் பசியையும் விரட்டும் இந்திரன் அவன்; அந்த அருள்மிக்கவனே செல்வத்திற்கும் பொருட்களுக்கும் தலைவன். அவனுடைய இந்த சரிவில் ஏழு நதிகள் ஓடுகின்றன; வலிமைமிக்க காளையின் ஆற்றலை அவை பெருக்குகின்றன.

20.17.4

वयो न वृक्षं सुपलाशमासदन्त्सोमास इन्द्रं मन्दिनश्चमूषदः ।
प्रैषामनीकं शवसा दविद्युतद्विदत्स्वर्मनवे ज्योतिरार्यम् ॥ २०.१७.४ ॥

அழகிய இலைகளுள்ள மரத்தில் பறவைகள் அமர்வது போல், ஆனந்தமளிக்கும் சோமத்துளிகள் கிண்ணத்தில் அமர்ந்த இந்திரனிடம் இறங்கின. அவர்களின் வலிமைமிக்க படை ஒளிர்ந்து முன்னேறியது; மனுவுக்காக அது சொர்க்கத்தின் ஒளியையும் உயர்ந்த ஜோதியையும் கண்டடைந்தது.

20.17.5

कृतं न श्वघ्नी वि चिनोति देवने संवर्गं यन् मघवा सूर्यं जयत् ।
न तत्ते अन्यो अनु वीर्यं शकन् न पुराणो मघवन् नोत नूतनः ॥ २०.१७.५ ॥

விளையாட்டில் வெற்றிபெறும் சூதாடி பந்தயப் பொருள் முழுவதையும் சேகரிப்பது போல, அருள்மிக்க இந்திரன் சூரியனை வென்றான். அருள்மிக்கவனே, உன் அந்த வீரியத்தை வேறொருவரும் பின்பற்ற முடியாது; பழையவரும் இல்லை, புதியவரும் இல்லை.

20.17.6

विशंविशं मघवा पर्यशायत जनानां धेना अवचाकशद्वृषा ।
यस्याह शक्रः सवनेषु रण्यति स तीव्रैः सोमैः सहते पृतन्यतः ॥ २०.१७.६ ॥

மகவான் ஒவ்வொரு குலத்திலும் வியாபித்துக் கிடந்தான்; வృषா மனிதர்களின் சொற்களை நோக்கினான். எவனுடைய சவனங்களில் சக்ரன் உண்மையில் மகிழ்கிறானோ, அவன் கூர்மையான சோமங்களால் போரை விரும்புவோரை வெல்கிறான்.

20.17.7

आपो न सिन्धुमभि यत्समक्षरन्त्सोमास इन्द्रं कुल्या इव ह्रदम् ।
वर्धन्ति विप्रा महो अस्य सादने यवं न वृष्टिर्दिव्येन दानुना ॥ २०.१७.७ ॥

நீர்கள் ஆற்றை நோக்கிப் பாய்வதுபோல், சோமங்கள் இந்திரனை நோக்கி ஒன்று சேர்கின்றன; வாய்க்கால்கள் ஏரியை நோக்கிப் பாய்வதுபோல். விப்ரர்கள் அவனது பெரிய ஆசனத்தில் அவனை வளர்க்கின்றனர்; வானத்தின் தானத்தால் மழை யவத்தை வளர்ப்பதுபோல்.

20.17.8

वृषा न क्रुद्धः पतयद्रजःस्वा यो अर्यपत्नीरकृणोदिमा अपः ।
स सुन्वते मघवा जीरदानवेऽविन्दज्ज्योतिर्मनवे हविष्मते ॥ २०.१७.८ ॥

வృஷனைப் போல் கோபமுற்று அவன் அந்தரிக்ஷங்களில் பாய்ந்தான்; இந்த நீர்களை ஆரியர்களின் பத்தினிகளாக்கிய அவன், மகவான், சோமம் பிழிபவனுக்கும் விரைந்து தருபவனுக்கும், ஹவிஷ்மானான மனுவுக்கும் ஒளியை அடைகிறான்.

20.17.9

उज्जायतां परशु ज्योतिषा सह भूया ऋतस्य सुदुघा पुराणवत् ।
वि रोचतामरुषो भानुना शुचिः स्वर्न शुक्रं शुशुचीत सत्पतिः ॥ २०.१७.९ ॥

கோடரி ஒளியுடன் எழட்டும்; ரிதத்தின் எளிதில் பால்தரும் பசுவைப்போல் பழமை போல் ஆகட்டும். சிவந்த தூய்மை தன் ஒளியால் ஒளிரட்டும்; சூரியன் பிரகாசமாக ஒளிர்வதுபோல், சத்பதி ஒளிரட்டும்.

20.17.10

गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् ।
वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम ॥ २०.१७.१० ॥

புருஹூதனே, பசுக்களால் துர்சிந்தனையைக் கடப்போம்; யவத்தால் எல்லாப் பசியையும். அரசர்களுடன் நாம் முதன்மையாகச் செல்வங்களை வெல்வோம்; நம் வ்ருஜனத்தால் நாம் வெல்வோமாக.

20.17.11

बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघायोः ।
इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यः वरिवः कृणोतु ॥ २०.१७.११ ॥

பிருஹஸ்பதி எங்களைப் பின்புறத்திலிருந்தும், மேலிருந்தும், கீழிருந்தும், தீயவனிடமிருந்தும் காக்கட்டும். இந்திரன் முன்புறத்திலிருந்தும் நடுவிலிருந்தும் எங்களைக் காக்கட்டும்; நண்பன் நண்பர்களுக்கு வளத்தை அளிக்கட்டும்.

20.17.12

बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य ।
धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.१७.१२ ॥

பிருஹஸ்பதியே, நீயும் இந்திரனும் தெய்வீகச் செல்வத்துக்கும் மண்ணுலகச் செல்வத்துக்கும் அதிபதிகள். துதிப்பவனுக்கும் பாடுபவனுக்கும் செல்வத்தை அளியுங்கள்; நீங்கள் அனைவரும் எப்போதும் நலன்களுடன் எங்களைக் காத்திடுங்கள்.