ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.17.1
अच्छा म इन्द्रं मतयः स्वर्विदः सध्रीचीर्विश्वा उशतीरनूषत ।
परि ष्वजन्ते जनयो यथा पतिं मर्यं न शुन्ध्युं मघवानमूतये ॥ २०.१७.१ ॥
ସ୍ୱର୍ଗ ଖୋଜୁଥିବା ମୋ ଚିନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଏ; କାମନା କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବା ପରି, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ସେମାନେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି।
20.17.2
न घा त्वद्रिगप वेति मे मनस्त्वे इत्कामं पुरुहूत शिश्रय ।
राजेव दस्म नि षदोऽधि बर्हिष्यस्मिन्त्सु सोमेऽवपानमस्तु ते ॥ २०.१७.२ ॥
ପର୍ବତ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ମନ ତୁମଠାରୁ ଫେରେ ନାହିଁ; ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ ହେ, ମୋ କାମନା ତୁମ ଉପରେ ସ୍ଥିର ରହୁ। ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ରାଜା ପରି ଏହି କୁଶ ଆସନରେ ବସ; ଏହି ସୋମରେ ତୁମର ପାନ ହେଉ।
20.17.3
विषूवृदिन्द्रो अमतेरुत क्षुधः स इद्रायो मघवा वस्व ईशते ।
तस्येदिमे प्रवणे सप्त सिन्धवो वयो वर्धन्ति वृषभस्य शुष्मिणः ॥ २०.१७.३ ॥
ଅଭାବ ଓ କ୍ଷୁଧା ଦୂର କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର; ସେହି ଦାନଶୀଳ ହିଁ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ସମ୍ପଦର ଅଧିପତି। ତାଙ୍କ ଏହି ଢାଲରେ ସାତ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭର ବଳ ସେମାନେ ବଢ଼ାନ୍ତି।
20.17.4
वयो न वृक्षं सुपलाशमासदन्त्सोमास इन्द्रं मन्दिनश्चमूषदः ।
प्रैषामनीकं शवसा दविद्युतद्विदत्स्वर्मनवे ज्योतिरार्यम् ॥ २०.१७.४ ॥
ସୁନ୍ଦର ପତ୍ରଯୁକ୍ତ ଗଛରେ ପକ୍ଷୀ ଯେପରି ଓହ୍ଲାନ୍ତି, ସେପରି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମବିନ୍ଦୁମାନେ ପାତ୍ରରେ ବସିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଓହ୍ଲାଇଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ଝଲସି ଆଗକୁ ଗଲା; ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ୟୋତି ପାଇଲା।
20.17.5
कृतं न श्वघ्नी वि चिनोति देवने संवर्गं यन् मघवा सूर्यं जयत् ।
न तत्ते अन्यो अनु वीर्यं शकन् न पुराणो मघवन् नोत नूतनः ॥ २०.१७.५ ॥
ଖେଳରେ ଜିତୁଥିବା ଜୁଆଡ଼ି ପଣର ସମସ୍ତ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରେ, ସେପରି ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଜିତିଲେ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମ ସେହି ବୀର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ଅନୁସରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ପୁରାତନ କିମ୍ବା ନୂତନ କେହି ନୁହେଁ।
20.17.6
विशंविशं मघवा पर्यशायत जनानां धेना अवचाकशद्वृषा ।
यस्याह शक्रः सवनेषु रण्यति स तीव्रैः सोमैः सहते पृतन्यतः ॥ २०.१७.६ ॥
ମଘବାନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ବ୍ୟାପି ଶୟନ କଲେ; ବୃଷା ଲୋକମାନଙ୍କ ବାଣୀକୁ ଦେଖିଲେ। ଯାହାର ସବନରେ ଶକ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ତୀବ୍ର ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରେ।
20.17.7
आपो न सिन्धुमभि यत्समक्षरन्त्सोमास इन्द्रं कुल्या इव ह्रदम् ।
वर्धन्ति विप्रा महो अस्य सादने यवं न वृष्टिर्दिव्येन दानुना ॥ २०.१७.७ ॥
ଜଳ ଯେପରି ନଦୀ ଆଡ଼କୁ ବହେ, ସେହିପରି ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ମିଳିତ ହୁଏ; ନାଳ ଯେପରି ହ୍ରଦ ଆଡ଼କୁ। ବିପ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ମହାନ ଆସନରେ ତାଙ୍କୁ ବଢ଼ାନ୍ତି; ଦିବ୍ୟ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷା ଯବକୁ ବଢ଼ାଏ ଯେପରି।
20.17.8
वृषा न क्रुद्धः पतयद्रजःस्वा यो अर्यपत्नीरकृणोदिमा अपः ।
स सुन्वते मघवा जीरदानवेऽविन्दज्ज्योतिर्मनवे हविष्मते ॥ २०.१७.८ ॥
ବୃଷା ପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଝାମ୍ପି ପଡ଼ିଲେ; ଏହି ଜଳସମୂହକୁ ଆର୍ଯ୍ୟ-ପତ୍ନୀ କରିଥିବା ସେ ମଘବା, ସୋମ ନିଙ୍ଗୁଡ଼ୁଥିବା ଓ ଶୀଘ୍ର ଦାତା ପାଇଁ, ହବିଷ୍ମାନ ମନୁ ପାଇଁ ଆଲୋକ ପାଏ।
20.17.9
उज्जायतां परशु ज्योतिषा सह भूया ऋतस्य सुदुघा पुराणवत् ।
वि रोचतामरुषो भानुना शुचिः स्वर्न शुक्रं शुशुचीत सत्पतिः ॥ २०.१७.९ ॥
ପରଶୁ ଆଲୋକ ସହିତ ଉଠୁ; ଋତର ସହଜରେ କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି ପୂର୍ବ ପରି ହେଉ। ଅରୁଣ ଶୁଚି ନିଜ ଦୀପ୍ତିରେ ଜଳୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳେ, ସତ୍ପତି ସେହିପରି ଜଳୁ।
20.17.10
गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् ।
वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम ॥ २०.१७.१० ॥
ହେ ପୁରୁହୂତ, ଗାଈଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ପାର ହେଉ; ଯବ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କ୍ଷୁଧା। ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ପ୍ରଥମ ହୋଇ ଧନ ଜିତୁ; ଆମ ବୃଜନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜିତୁ।
20.17.11
बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघायोः ।
इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यः वरिवः कृणोतु ॥ २०.१७.११ ॥
ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ପଛରୁ, ଉପରୁ, ତଳରୁ, ଦୁଷ୍ଟଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆଗରୁ ଓ ମଧ୍ୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସଖା ସଖାମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
20.17.12
बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य ।
धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.१७.१२ ॥
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ ଧନର ଅଧୀଶ୍ୱର। ସ୍ତୁତିକାରୀ ଓ ଗାୟକକୁ ଧନ ଦିଅ; ତୁମେ ସମସ୍ତେ ସଦା ମଙ୍ଗଳରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।