అథర్వవేదం · సూక్తం 20.18

20.18.1

वयमु त्वा तदितर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः ।
कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते ॥ २०.१८.१ ॥

ఇంద్రా, నిన్నే కోరే మేము నీ మిత్రులం; అలాగే కణ్వులు స్తోత్రవచనాలతో నిన్ను స్తుతిస్తారు.

न घेमन्यदा पपन वज्रिन्न् अपसो नविष्टौ ।
तवेदु स्तोमं चिकेत ॥ २०.१८.२ ॥

వజ్రధారీ, వేరొకరు కాదు; నూతన కార్యాలలో నిన్నే స్తుతించారు; నీ స్తోత్రాన్నే అతడు తెలుసుకుంటాడు.

इच्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्पृहयन्ति ।
यन्ति प्रमादमतन्द्राः ॥ २०.१८.३ ॥

దేవతలు సోమం పిండేవాణ్ణి కోరుతారు; నిద్రను వారు కోరరు; అలసటలేనివారై ప్రమాదం వైపు వెళ్తారు.

वयमिन्द्र त्वायवोऽभि प्र णोनुमो वृषन् ।
विद्धि त्वस्य नो वसो ॥ २०.१८.४ ॥

ఇంద్రా, నిన్ను కోరే మేము నిన్ను స్తుతిస్తున్నాం; వృషభా, దీనిని మాకు తెలియజేయి; వసువా, మమ్మల్ని గుర్తించు.

मा नो निदे च वक्तवेऽर्यो रन्धीरराव्ने ।
त्वे अपि क्रतुर्मम ॥ २०.१८.५ ॥

మమ్మల్ని నిందించేవాడికి, మాట్లాడే శత్రువుకు, లోభికి అప్పగించకు; నీలో కూడా నా సంకల్పం ఉంది.

त्वं वर्मासि सप्रथः पुरोयोधश्च वृत्रहन् ।
त्वया प्रति ब्रुवे युजा ॥ २०.१८.६ ॥

నీవే విశాలమైన కవచం; ముందు పోరాడేవాడివి; వృత్రహంతా, నీ సహాయంతో నేను ఎదురు పలుకుతాను.