அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.18

20.18.1

वयमु त्वा तदितर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः ।
कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते ॥ २०.१८.१ ॥

இந்திரனே, உன்னையே விரும்பும் நாங்கள் உன் நண்பர்கள்; அவ்வாறே கண்வர்கள் துதிச் சொற்களால் உன்னைப் போற்றுகின்றனர்.

न घेमन्यदा पपन वज्रिन्न् अपसो नविष्टौ ।
तवेदु स्तोमं चिकेत ॥ २०.१८.२ ॥

வஜ்ரனே, வேறெவரும் அல்ல; புதிய செயல்களில் உன்னையே போற்றினர்; உன் துதியையே அவன் அறிகிறான்.

इच्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्पृहयन्ति ।
यन्ति प्रमादमतन्द्राः ॥ २०.१८.३ ॥

தேவர்கள் சோமம் பிழிபவனை விரும்புகின்றனர்; உறக்கத்தை அவர்கள் விரும்புவதில்லை; சோம்பலற்றவர்களாய் அவர்கள் பிரமாதத்தை நோக்கிச் செல்கின்றனர்.

वयमिन्द्र त्वायवोऽभि प्र णोनुमो वृषन् ।
विद्धि त्वस्य नो वसो ॥ २०.१८.४ ॥

இந்திரனே, உன்னை விரும்பும் நாங்கள் உன்னைப் போற்றுகிறோம்; வலிமையுள்ளவனே, இதை எங்களுக்கு அறிவாய்; வசுவே, எங்களை அறி.

मा नो निदे च वक्तवेऽर्यो रन्धीरराव्ने ।
त्वे अपि क्रतुर्मम ॥ २०.१८.५ ॥

எங்களை நிந்திப்பவனிடமும், பேசும் பகைவனிடமும், கருமியிடமும் ஒப்படைக்காதே; உன்னிலும் என் சங்கல்பம் உள்ளது.

त्वं वर्मासि सप्रथः पुरोयोधश्च वृत्रहन् ।
त्वया प्रति ब्रुवे युजा ॥ २०.१८.६ ॥

நீயே விரிந்த கவசம்; முன்னணியில் போரிடுபவன்; வൃத்ரனைக் கொல்பவனே, உன் துணையுடன் நான் எதிர்த்துச் சொல்கிறேன்.