ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.20

20.20.1

शुष्मिन्तमं न ऊतये द्युम्निनं पाहि जागृविम् ।
इन्द्र सोमं शतक्रतो ॥ २०.२०.१ ॥

ଶହ କର୍ମର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅତି ବଳବାନ, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଜାଗ୍ରତ ସୋମ ପାନ କର।

इन्द्रियाणि शतक्रतो या ते जनेषु पञ्चसु ।
इन्द्र तानि त आ वृणे ॥ २०.२०.२ ॥

ଶହ କର୍ମର ଇନ୍ଦ୍ର, ପାଞ୍ଚ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ତୁମର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ବାଛେ।

अगन्न् इन्द्र श्रवो बृहद्द्युम्नं दधिष्व दुष्टरम् ।
उत्ते शुष्मं तिरामसि ॥ २०.२०.३ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ; ମହାନ ଯଶ ଓ ଅଜେୟ ତେଜ ସ୍ଥାପନ କର। ଆମେ ତୁମ ବଳକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାଉ।

अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः ।
उ लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि ॥ २०.२०.४ ॥

ହେ ଶକ୍ର, ନିକଟରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଆସ। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯେଉଁ ଲୋକ ଅଛି ସେଠାରୁ ଏଠାକୁ ଆସ।

इन्द्रो अङ्गं महद्भयमभि षदप चुच्यवत् ।
स हि स्थिरो विचर्षणिः ॥ २०.२०.५ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ମହାଭୟକୁ ଦବାଇ ତାହାକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ସେ ସ୍ଥିର ଓ ସର୍ବଦର୍ଶୀ।

इन्द्रश्च मृलयाति नो न नः पश्चादघं नशत् ।
भद्रं भवाति नः पुरः ॥ २०.२०.६ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ; ପଛରୁ ଆମ ପାପ ନଷ୍ଟ ହେଉ। ଆମ ଆଗରେ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।

इन्द्र आशाभ्यस्परि सर्वाभ्यो अभयं करत् ।
जेता शत्रून् विचर्षणिः ॥ २०.२०.७ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ସର୍ବତ୍ର ଅଭୟ ଦେଉନ୍ତୁ। ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତି, ସର୍ବଦର୍ଶୀ ଅଟନ୍ତି।