அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.20

20.20.1

शुष्मिन्तमं न ऊतये द्युम्निनं पाहि जागृविम् ।
इन्द्र सोमं शतक्रतो ॥ २०.२०.१ ॥

நூறு செயல்களை உடைய இந்திரனே, எங்கள் காப்புக்காக மிகுந்த வலிமையும் ஒளியும் உள்ள விழிப்புடைய சோமத்தைப் பருகு.

इन्द्रियाणि शतक्रतो या ते जनेषु पञ्चसु ।
इन्द्र तानि त आ वृणे ॥ २०.२०.२ ॥

நூறு செயல்களை உடைய இந்திரனே, ஐந்து மக்களிடையே உள்ள உன்னுடைய புலன்களை, இந்திரனே, அவற்றை நான் உனக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

अगन्न् इन्द्र श्रवो बृहद्द्युम्नं दधिष्व दुष्टरम् ।
उत्ते शुष्मं तिरामसि ॥ २०.२०.३ ॥

இந்திரனே, வா; பெரிய புகழையும் வெல்ல முடியாத ஒளியையும் நிலைநிறுத்து. உன் வலிமையை நாங்கள் உயர்த்துகிறோம்.

अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः ।
उ लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि ॥ २०.२०.४ ॥

சக்ரனே, அருகிலிருந்து எங்களிடம் வா; தொலைவிலிருந்தும் வா. கல்லை (வஜ்ரத்தை) ஏந்தும் இந்திரனே, உன் உலகம் எது அதிலிருந்து இங்கு வா.

इन्द्रो अङ्गं महद्भयमभि षदप चुच्यवत् ।
स हि स्थिरो विचर्षणिः ॥ २०.२०.५ ॥

இந்திரன் நிச்சயமாக பெரிய அச்சத்தை அடக்கட்டும்; அதை விரட்டட்டும். அவன் உறுதியானவனும் எங்கும் பார்ப்பவனும் ஆவான்.

इन्द्रश्च मृलयाति नो न नः पश्चादघं नशत् ।
भद्रं भवाति नः पुरः ॥ २०.२०.६ ॥

இந்திரன் எங்களிடம் கருணை கொள்ளட்டும்; பின்னிருந்து எங்கள் தீங்கு அழியட்டும். எங்கள் முன்னே நன்மை உண்டாகட்டும்.

इन्द्र आशाभ्यस्परि सर्वाभ्यो अभयं करत् ।
जेता शत्रून् विचर्षणिः ॥ २०.२०.७ ॥

இந்திரன் அனைத்துத் திசைகளிலிருந்தும் நமக்கு எல்லாப் பக்கங்களிலும் அபயம் அளிக்கட்டும். அவர் எதிரிகளை வெல்பவர், எங்கும் நோக்குபவர்.