أثارفافيدا · سوكتا 20.27

20.27.1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् ।
स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥ २०.२७.१ ॥

يا إندرا، لو كنت كأنك وحدك سيد الثروة، لكان مادحي صديقا للأبقار.

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे ।
यदहं गोपतिः स्याम् ॥ २०.२७.२ ॥

يا سيد الشاتشي، لو صرت سيد الأبقار لعلّمت هذا الحكيم ومنحته.

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते ।
गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥ २०.२७.३ ॥

يا إندرا، إن بقرتك الكريمة تحلب للمضحي الذي يعصر السوما، فتغذي البقر والخيل.

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः ।
यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥ २०.२७.४ ॥

يا إندرا، لا إله ولا فان يعيق عطاءك حين تريد أن تمنح الثروة وأنت مُمجَّد.

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् ।
चक्राण ओपशं दिवि ॥ २०.२७.५ ॥

لقد عظّمت القربان إندرا حين قلّب الأرض وصنع زينة في السماء.

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः ।
ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥ २०.२७.६ ॥

يا إندرا، نختار حمايتك، أنت الذي اشتد وظفر بكل الكنوز.