Atharvaveda · Sūkta 20.27

20.27.1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् ।
स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥ २०.२७.१ ॥

¡Oh Indra! Si yo fuera, como tú, el único señor de la riqueza, mi alabador sería amigo de las vacas.

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे ।
यदहं गोपतिः स्याम् ॥ २०.२७.२ ॥

¡Oh señor de la fuerza! Enseñaría y daría a este sabio cuando yo sea señor de las vacas.

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते ।
गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥ २०.२७.३ ॥

¡Oh Indra! Tu vaca generosa ordeña para el sacrificador que prensa el soma, nutriendo ganado y caballos.

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः ।
यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥ २०.२७.४ ॥

¡Oh Indra! Ningún dios ni mortal es obstáculo a tu largueza cuando, alabado, quieres dar riqueza.

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् ।
चक्राण ओपशं दिवि ॥ २०.२७.५ ॥

El sacrificio hizo crecer a Indra, cuando hizo girar la tierra y formó un adorno en el cielo.

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः ।
ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥ २०.२७.६ ॥

¡Oh Indra! Elegimos tu amparo, tú que te has fortalecido y has conquistado todas las riquezas.