அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.27

20.27.1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् ।
स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥ २०.२७.१ ॥

இந்திரா, நான் உன்னைப் போல் ஒருவனே செல்வத்தின் அதிபதியாக இருந்தால், என் புகழ்பாடுபவன் பசுக்களின் நண்பனாக இருப்பான்.

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे ।
यदहं गोपतिः स्याम् ॥ २०.२७.२ ॥

சசீபதியே, நான் பசுக்களின் அதிபதியாக இருக்கும்போது, இந்த அறிவாளிக்கு கற்பித்து கொடுப்பேன்.

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते ।
गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥ २०.२७.३ ॥

இந்திரா, உன் சூனிருதா பசு சோமம் பிழியும் யஜமானனுக்கு பசுவையும் குதிரையையும் வளர்த்து பால் கறக்கிறது.

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः ।
यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥ २०.२७.४ ॥

இந்திரா, நீ புகழப்படும்போது செல்வத்தை கொடுக்க விரும்பினால், உன் கொடைக்கு எந்த தேவனும் மனிதனும் தடையல்ல.

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् ।
चक्राण ओपशं दिवि ॥ २०.२७.५ ॥

யாகம் இந்திரனை வளர்த்தது; அவன் பூமியை சுழற்றி வானில் அலங்காரம் செய்தபோது.

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः ।
ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥ २०.२७.६ ॥

இந்திரா, வளர்ந்து அனைத்து செல்வங்களையும் வென்ற உன்னிடமிருந்து நாங்கள் பாதுகாப்பை வேண்டுகிறோம்.