অথর্ববেদ · সূক্ত 20.27

20.27.1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् ।
स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥ २०.२७.१ ॥

হে ইন্দ্র, আমি যদি তোমার মতো একাই ধনের অধীশ্বর হতাম, তবে আমার স্তোতা গোসখা হত।

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे ।
यदहं गोपतिः स्याम् ॥ २०.२७.२ ॥

হে শচীপতি, আমি গোপতি হলে এই মনীষীকে শিক্ষা দিতাম ও দান করতাম।

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते ।
गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥ २०.२७.३ ॥

হে ইন্দ্র, তোমার সূনৃতা ধেনু সোম নিষ্পীড়নকারী যজমানের জন্য গরু ও ঘোড়াকে পুষ্ট করে দুগ্ধ দেয়।

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः ।
यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥ २०.२७.४ ॥

হে ইন্দ্র, স্তুত হলে তুমি ধন দিতে চাইলে তোমার দানে কোনো দেব বা মর্ত্য বাধা দিতে পারে না।

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् ।
चक्राण ओपशं दिवि ॥ २०.२७.५ ॥

যজ্ঞ ইন্দ্রকে বর্ধিত করল, যখন তিনি পৃথিবীকে ঘুরিয়ে আকাশে অলংকার রচনা করলেন।

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः ।
ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥ २०.२७.६ ॥

হে ইন্দ্র, বর্ধমান ও সমস্ত ধন জয়ী তোমার রক্ষা আমরা বরণ করি।