ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 20.27

20.27.1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् ।
स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥ २०.२७.१ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਧਨ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਸਤੋਤਾ ਗਊਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ।

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे ।
यदहं गोपतिः स्याम् ॥ २०.२७.२ ॥

ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਗਊਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਸਿਖਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦਿਆਂ।

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते ।
गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥ २०.२७.३ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਸੂਨ੍ਰਿਤਾ ਧੇਨੂ ਸੋਮ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਗਊ ਤੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः ।
यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥ २०.२७.४ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਸਤਤ ਹੋ ਕੇ ਧਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ।

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् ।
चक्राण ओपशं दिवि ॥ २०.२७.५ ॥

ਯਜ੍ਞ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੁਮਾ ਕੇ ਦਿਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣਾਇਆ।

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः ।
ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥ २०.२७.६ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵਧੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।