અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.27

20.27.1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् ।
स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥ २०.२७.१ ॥

હે ઇન્દ્ર, જો હું તારી જેમ એકલો જ ધનનો સ્વામી હોત, તો મારો સ્તોતા ગાયોનો મિત્ર થાત.

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे ।
यदहं गोपतिः स्याम् ॥ २०.२७.२ ॥

હે શચીપતિ, હું ગોપતિ થાઉં ત્યારે આ બુદ્ધિમાનને શિક્ષણ અને દાન આપું.

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते ।
गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥ २०.२७.३ ॥

હે ઇન્દ્ર, તારી સૂનૃતા ધેનુ સોમ નિચોવનાર યજમાન માટે ગાય અને ઘોડાને પોષીને દૂધ આપે છે.

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः ।
यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥ २०.२७.४ ॥

હે ઇન્દ્ર, તું સ્તુતિ પામીને ધન આપવા ઇચ્છે ત્યારે તારા દાનમાં કોઈ દેવ કે મર્ત્ય અડચણ નથી.

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् ।
चक्राण ओपशं दिवि ॥ २०.२७.५ ॥

યજ્ઞે ઇન્દ્રને વધાર્યો; તેણે પૃથ્વીને ફેરવીને દ્યુલોકમાં અલંકાર બનાવ્યો ત્યારે.

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः ।
ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥ २०.२७.६ ॥

હે ઇન્દ્ર, વધેલા અને સર્વ ધનો જીતેલા તારી રક્ષા અમે વરીએ છીએ.