अथर्ववेद · सूक्त 20.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.32.1
आ रोदसी हर्यमाणो महित्वा नव्यंनव्यं हर्यसि मन्म नु प्रियम् ।
प्र पस्त्यमसुर हर्यतं गोराविष्कृधि हरये सूर्याय ॥ २०.३२.१ ॥
हे असुरा, तुझ्या महिम्याने द्यावापृथिवींना आनंदित करीत तू पुन्हा पुन्हा नवीन, प्रिय मंत्राला पसंत करतोस. तुझे निवासस्थान पुढे आण; हरीसाठी, सूर्यासाठी प्रकाश प्रकट कर.
20.32.2
आ त्वा हर्यन्तं प्रयुजो जनानां रथे वहन्तु हरिशिप्रमिन्द्र ।
पिबा यथा प्रतिभृतस्य मध्वो हर्यन् यज्ञं सधमादे दशोणिम् ॥ २०.३२.२ ॥
हे इंद्रा, मनुष्यांचे योजक आनंदित असलेल्या तुला हरि-जबड्यांच्या रथात नेवोत. अर्पिलेले मधु जसे प्राशन करतोस, तसे यज्ञाला संतुष्ट करीत सधमादात दशोणि सोम पी.
20.32.3
अपाः पूर्वेषां हरिवः सुतानामथो इदं सवनं केवलं ते ।
ममद्धि सोमं मधुमन्तमिन्द्र सत्रा वृषं जठर आ वृषस्व ॥ २०.३२.३ ॥
हे हरिवान्, पूर्वीचे पिळलेले सोम तू प्राशन केलेस; हे सवनही केवळ तुझेच आहे. हे इंद्रा, मधुर सोमाने आनंदित हो; हे वृषभा, खरोखर पोटात बलवान होऊन प्रबल हो.