ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.32

20.32.1

आ रोदसी हर्यमाणो महित्वा नव्यंनव्यं हर्यसि मन्म नु प्रियम् ।
प्र पस्त्यमसुर हर्यतं गोराविष्कृधि हरये सूर्याय ॥ २०.३२.१ ॥

ହେ ଅସୁର, ତୁମ ମହିମାରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରି ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ନୂତନ, ପ୍ରିୟ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଭଲପାଅ। ତୁମ ନିବାସ ଆଗକୁ ଆଣ; ହରି ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶ କର।

आ त्वा हर्यन्तं प्रयुजो जनानां रथे वहन्तु हरिशिप्रमिन्द्र ।
पिबा यथा प्रतिभृतस्य मध्वो हर्यन् यज्ञं सधमादे दशोणिम् ॥ २०.३२.२ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଯୋଜକମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ତୁମକୁ ହରି-ହନୁ ରଥରେ ବହନ କରନ୍ତୁ। ଅର୍ପିତ ମଧୁ ଯେପରି ପାନ କର, ସେହିପରି ଯଜ୍ଞକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରି ସଧମାଦରେ ଦଶୋଣି ସୋମ ପାନ କର।

अपाः पूर्वेषां हरिवः सुतानामथो इदं सवनं केवलं ते ।
ममद्धि सोमं मधुमन्तमिन्द्र सत्रा वृषं जठर आ वृषस्व ॥ २०.३२.३ ॥

ହେ ହରିବାନ୍, ପୂର୍ବରେ ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ ତୁମେ ପାନ କରିଛ; ଏହି ସବନ ମଧ୍ୟ କେବଳ ତୁମର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମଧୁର ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ହେ ବୃଷଭ, ପ୍ରକୃତରେ ଉଦରରେ ବଳବାନ ହୁଅ।