أثارفافيدا · سوكتا 20.48

20.48.1

अभि त्वा वर्चसा गिरः सिञ्चन्त्या चरण्युवः ।
अभि वत्सं न धेनवः ॥ २०.४८.१ ॥

نحوك بالبهاء، صابّةً الأناشيد، كالبقرات السائرة نحو عجلها.

ता अर्षन्ति शुभ्रियः पृञ्चतीर्वर्चसा पयः ।
जातं जनिर्यथा हृदा ॥ २०.४८.२ ॥

تجري تلك المتلألئات، تمزج اللبن بالبهاء، كولادةٍ تنبع من القلب.

वज्रापवसाध्यः कीर्तिर्म्रियमाणमावहन् ।
मह्यमायुर्घृतं पयः ॥ २०.४८.३ ॥

المجد الذي يُطهَّر بالصاعقة، يردّ المحتضر؛ لي العمر والسمن واللبن.

आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन् मातरं पुरः ।
पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥ २०.४८.४ ॥

جاءت هذه البقرة المرقطة، أجلست الأم أمامها، والأب أيضًا ذاهبًا نحو السماء.

अन्तश्चरति रोचना अस्य प्राणादपानतः ।
व्यख्यन् महिषः स्वः ॥ २०.४८.५ ॥

تتحرك الأنوار المتلألئة في داخله، بين نفَسه وزفيره، كاشفةً السماء العظيمة.

त्रिंशद्धामा वि राजति वाक्पतङ्गो अशिश्रियत् ।
प्रति वस्तोरहर्द्युभिः ॥ २०.४८.६ ॥

يشرق طائر الكلام ذو الثلاثين صورة، متخذًا المأوى عند الفجر وفي النهار مع الأنوار.