અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.48

20.48.1

अभि त्वा वर्चसा गिरः सिञ्चन्त्या चरण्युवः ।
अभि वत्सं न धेनवः ॥ २०.४८.१ ॥

તેજ સાથે તારી તરફ, સ્તુતિઓ રેડતી, ચરતી ગાયો વાછરડા તરફ જાય તેમ.

ता अर्षन्ति शुभ्रियः पृञ्चतीर्वर्चसा पयः ।
जातं जनिर्यथा हृदा ॥ २०.४८.२ ॥

તે તેજસ્વી પ્રવાહો વહે છે, તેજથી દૂધ ભેળવતા, હૃદયથી જન્મેલા જન્મ જેવા.

वज्रापवसाध्यः कीर्तिर्म्रियमाणमावहन् ।
मह्यमायुर्घृतं पयः ॥ २०.४८.३ ॥

વજ્રથી શુદ્ધ થવા યોગ્ય કીર્તિ, મરણાસન્નને પાછો લાવતી; મને આયુષ્ય, ઘી અને દૂધ.

आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन् मातरं पुरः ।
पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥ २०.४८.४ ॥

આ ટપકાંવાળી ગાય આવી; માતાને આગળ બેસાડતી, પિતાને પણ સ્વર્ગ તરફ જતાં.

अन्तश्चरति रोचना अस्य प्राणादपानतः ।
व्यख्यन् महिषः स्वः ॥ २०.४८.५ ॥

તેના પ્રાણ અને અપાન વચ્ચે તેજસ્વી રોચનાઓ વિચરે છે; મહાન સ્વર્ગને પ્રગટ કરતી.

त्रिंशद्धामा वि राजति वाक्पतङ्गो अशिश्रियत् ।
प्रति वस्तोरहर्द्युभिः ॥ २०.४८.६ ॥

ત્રીસ રૂપવાળો વાક્-પતંગ ઝળહળે છે; ઉષામાં, દિવસમાં, પ્રકાશો સાથે આશ્રય લેતો.