அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.48

20.48.1

अभि त्वा वर्चसा गिरः सिञ्चन्त्या चरण्युवः ।
अभि वत्सं न धेनवः ॥ २०.४८.१ ॥

ஒளியுடன் உன்னை நோக்கி, பாடல்களைப் பொழிந்தபடி, நடமாடும் பசுக்கள் கன்றை நோக்கி வருவது போல.

ता अर्षन्ति शुभ्रियः पृञ्चतीर्वर्चसा पयः ।
जातं जनिर्यथा हृदा ॥ २०.४८.२ ॥

அந்த ஒளிமிக்கவை பாய்கின்றன; ஒளியுடன் பாலைக் கலந்தபடி, இதயத்திலிருந்து பிறப்பது போல.

वज्रापवसाध्यः कीर्तिर्म्रियमाणमावहन् ।
मह्यमायुर्घृतं पयः ॥ २०.४८.३ ॥

இடியால் தூய்மையாக்கப்படத் தக்க புகழ், இறக்கும் நிலையில் உள்ளவனைத் திரும்பக் கொண்டுவந்து; எனக்கு ஆயுளும் நெய்யும் பாலும்.

आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन् मातरं पुरः ।
पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥ २०.४८.४ ॥

இந்த புள்ளிகள் கொண்ட பசு வந்தது; தாயை முன்னே அமர்த்தி, தந்தையையும் வானுலகை நோக்கிச் செல்லும் போது.

अन्तश्चरति रोचना अस्य प्राणादपानतः ।
व्यख्यन् महिषः स्वः ॥ २०.४८.५ ॥

இதன் மூச்சுக்கும் வெளிமூச்சுக்கும் இடையில் ஒளிரும் ஒளிகள் உலவுகின்றன; மகத்தான வானத்தை வெளிப்படுத்தி.

त्रिंशद्धामा वि राजति वाक्पतङ्गो अशिश्रियत् ।
प्रति वस्तोरहर्द्युभिः ॥ २०.४८.६ ॥

முப்பது உருவங்களுடையதாய் ஒளிர்கிறது வாக்கு எனும் பறவை, விடியலில், பகலில், ஒளிகளுடன் தங்கியவாறு.