ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.48

20.48.1

अभि त्वा वर्चसा गिरः सिञ्चन्त्या चरण्युवः ।
अभि वत्सं न धेनवः ॥ २०.४८.१ ॥

ତେଜରେ ତୁମ ଆଡ଼କୁ, ସ୍ତୁତି ଢାଳୁଥିବା ଗାଇମାନେ ବାଛୁରି ଆଡ଼କୁ ଯେପରି।

ता अर्षन्ति शुभ्रियः पृञ्चतीर्वर्चसा पयः ।
जातं जनिर्यथा हृदा ॥ २०.४८.२ ॥

ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି, ତେଜରେ ଦୁଗ୍ଧ ମିଶାଇ, ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମିତ ଜନ୍ମ ପରି।

वज्रापवसाध्यः कीर्तिर्म्रियमाणमावहन् ।
मह्यमायुर्घृतं पयः ॥ २०.४८.३ ॥

ବଜ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବାଯୋଗ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତି, ମରୁଥିବା ଲୋକକୁ ଫେରାଇ ଆଣି; ମୋତେ ଆୟୁ, ଘିଅ ଓ ଦୁଗ୍ଧ।

आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन् मातरं पुरः ।
पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥ २०.४८.४ ॥

ଏହି ଦାଗିଆ ଗାଇ ଆସିଲା; ମାତାଙ୍କୁ ଆଗରେ ବସାଇ, ପିତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା।

अन्तश्चरति रोचना अस्य प्राणादपानतः ।
व्यख्यन् महिषः स्वः ॥ २०.४८.५ ॥

ଏହାର ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୋଚନା ବିଚରଣ କରନ୍ତି; ମହାନ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରକାଶ କରି।

त्रिंशद्धामा वि राजति वाक्पतङ्गो अशिश्रियत् ।
प्रति वस्तोरहर्द्युभिः ॥ २०.४८.६ ॥

ତିରିଶ ରୂପବିଶିଷ୍ଟ ବାକ୍-ପତଙ୍ଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳେ; ଉଷାରେ, ଦିନରେ, ଆଲୋକ ସହିତ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ।